Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το δικαίωμα στο νερό είναι προϋπόθεση για την υλοποίηση των άλλων ανθρωπίνων δικαιωμάτων...

Εμπειρία από άλλες χώρες έχει καταδείξει ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού έχει οδηγήσει σε εκτίναξη των τιμών και σε ορισμένες περιπτώσεις σε κίνδυνο της δημόσιας υγείας και ευημερίας. Η πρόσβαση στο νερό είναι ανθρώπινο δικαίωμα (ΟΗΕ 2010).                                                                                                            
Στις 28 Ιουλίου 2010, μέσω του ψηφίσματος 64/292 , η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αναγνώρισε ρητά το ανθρώπινο δικαίωμα στο νερό και την αποχέτευση και αναγνώρισε ότι το καθαρό πόσιμο νερό και εγκαταστάσεις υγιεινής είναι απαραίτητες για την υλοποίηση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το ψήφισμα καλεί τα κράτη και τους διεθνείς οργανισμούς για την παροχή χρηματοδοτικών πόρων, να βοηθήσει τη δημιουργία ικανοτήτων και μεταφορά τεχνολογίας για να βοηθήσει τις χώρες, ιδίως αναπτυσσόμενες χώρες, για την παροχή ασφαλών, καθαρών, προσβάσιμων και προσιτών πόσιμο νερό και αποχέτευση για όλους.

Οι διεθνείς συνθήκες θεωρούν το νερό ως δημόσιο αγαθό και όχι εμπόρευμα, το οποίο μπορεί η οποιαδήποτε πολυεθνική να υφαρπάξει και να εκμεταλλευτεί, βασισμένη σε “μνημόνια”.

Η Ελληνική κυβέρνηση υποχρεούται να σεβαστεί τις διεθνείς συνθήκες,ακυρώνοντας κάθε συμφωνία με την αρπακτική γαλλική πολυεθνική Suez Lyonnaise des Eaux, η οποία από όπου έχει περάσει έχει αφήσει συντρίμια και θύματα, καθώς το μόνο μέλημα της είναι ο πολλαπλασιασμός της τιμής των υδάτων και η εξοικονόμιση πόρων μέσω της μείωσης της ποιότητας του παρεχόμενου νερού.                                                                                                
Τα παραδείγματα από όλο τον κόσμο είναι πολλά και όλες οι χώρες είχαν παρόμοια εμπειρία.                                                                                                
Η Suez εμφανίζεται σε όλες τις χώρες που είχαν σχέση με το ΔΝΤ και παρουσίασαν οικονομικά προβλήματα ή σε χώρες που ασπάστηκαν το νεοφιλελευθερισμό, όπως η Αυστραλία και η Νέα Ζηλανδία. Το τίμημα ήταν μεγάλο και σε πολλές περιπτώσεις η Suez αποβλήθηκε από τις χώρες στις οποίες είχε εισέλθει.
Κι όμως, η ελληνική κυβέρνηση οδηγεί τα πράγματα προς αυτή την κατεύθυνση, αγνοώντας το δημόσιο συμφέρον, καθώς έχει υποκείψει αμαχητί στους εκβιασμούς και τις πιέσεις.

Ήλθε η σειρά των πολιτών να αντιδράσουν και να εμποδίσουν την Suez από το να πατήσει το πόδι της στη χώρα μας. Το τίμημα είναι η υγεία και αυτή καθαυτή η ζωή...                                                                                 Διαβάστε εδώ: "ΣΩΣΤΕ ΤΟ ΝΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ"  

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης»

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης». Το βιβλίο έχει γράψει ο Γιώργος Πολ Παπαδάκης και αναφέρεται στην ζωή και την πορεία του σπουδαίου ποδοσφαιριστή που υπήρξε εξέχων εκπρόσωπος του Πελοποννησιακού ποδοσφαίρου αλλά και ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών. 
«Ο Δαβουρλής πραγματικά πρέπει να ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα» λέει ο συγγραφέας στην συνέντευξη που έδωσε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου.

Διαβάστε την συνέντευξη του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη:
ΕΡ. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με τον ποδοσφαιριστή Κώστα Δαβουρλή;
ΑΠ. Κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει να βρει τα γκολ από φάουλ που σημείωσε ο Δαβουρλής στη Β΄ Εθνική. Ήθελα να τα αθροίσω με τα 22 που πέτυχε στην Α΄ για να δω το συνολικό ρεκόρ του ποδοσφαιριστή. Άρχισα να ψάχνω στο ελεύθερο τότε αρχείο της «Αθλητικής ηχούς» (για «χαλάρωση» από τι άλλες συγγραφικές μου δραστηριότητες) ένα – ένα τα ματ…

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

 Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι…Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»!-Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως;Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…