Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ WATCH

«Είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι και Έλληνες πατριώτες», επαναλαμβάνουν τα παπαγαλάκια της Χρυσής Αυγής όταν ερωτώνται για την ιδεολογία της οργάνωσης. Αυτό δείχνει πόσο μεταμορφώνει μερικούς ανθρώπους το κυνήγι των ψήφων. Για να δούμε τι έλεγε το περιοδικό Χρυσή Αυγή στο τεύχος 5 (Μάιος-Ιούνιος 1981) σε κείμενο με τον τίτλο «Εμείς».

 «Είμαστε παγανιστές γιατί η ύπαρξις μας σέβεται και πορεύεται πάνω στους τόνους της μουσικής των φυσικών νόμων χωρίς να αγνοεί την μαγεία του απρόβλεπτου, την μοναδικότητα της στιγμής και το θετικό υποκειμενισμό του ανθρώπου-στοιχείου της φύσεως. [...] Είμαστε παγανιστές γιατί στη θέσι των ηρώων και των φιλοσόφων μας δεν θα μπορούσαμε ποτέ να βάλουμε προφήτες σκοτεινούς και βασιλιάδες αιμοσταγείς ενός άξεστου νομαδικού λαού».
   Στην επόμενη παράγραφο διαβάζουμε: «Είμαστε ναζιστές εάν αυτό δεν σας ενοχλεί γλωσσικώς (εμάς μας ενοχλεί), γιατί μέσα στο θαύμα της Γερμανικής Επαναστάσεως του 1933 είδαμε την Δύναμη που θα μας οδηγήσει σε μια καινούργια Ευρωπαϊκή αναγέννησι». Την «δύναμη» αυτή την είδαν και την ένιωσαν και οι παππούδες μας κατά την γερμανική εισβολή και κατοχή.

Αυτά τα έγραφε η οργάνωση, πάντα υπό την ηγεσία του Νίκου Μιχαλολιάκου, όταν δεν ενδιαφερόταν τόσο για τις ψήφους και τις εκλογές. Τώρα τα πράγματα άλλαξαν και στο κυνήγι της βουλευτικής έδρας (και της παχυλής αποζημίωσης), «ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει». Σπεύσατε «ελληνορθόδοξοι» και «ελληνοκεντρικοί» της πλάκας να ψηφίσετε Χρυσή Αυγή. Το δούλεμα πάει σύννεφο, αλλά τι να κάνουμε; Αυτά παθαίνουν στις εκλογές τα κορόιδα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…