Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο στρατόπεδο Κορίνθου - να κλείσουν τα ρατσιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης

Εδώ και δύο μήνες στην πόλη της Κορίνθου υπάρχει μια πληγή. Εκατοντάδες συνάνθρωποί μας κρατούνται φυλακισμένοι υπό άθλιες συνθήκες.
Στους αρχικούς κρατούμενους προστέθηκαν πρόσφατα και μετανάστες και πρόσφυγες από την Πάτρα, μετά το ρατσιστικό πογκρόμ «Ξένιος Δίας» που επεκτείνεται σε όλη τη χώρα, ενώ μετά την απομάκρυνση και των τελευταίων φαντάρων από το στρατόπεδο ακούγεται ότι ο αριθμός των έγκλειστων προσφύγων - μεταναστών θα καταλήξει να ανέρχεται σε χιλιάδες ψυχές.

Οι μαρτυρίες που έχουμε μέσα από το στρατόπεδο μιλούν για κακή και ανεπαρκή σίτιση, έλλειψη ρούχων, κρύο και βασανισμούς από πλευράς αστυνομικών, ενώ δεν υπάρχει ιατρική παρακολούθηση. Την Κυριακή 7/10 εκπρόσωποι της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας Κορίνθου πήγαν τρόφιμα για τους κρατούμενους και όχι μόνο δεν τους επιτράπηκε να τα παραδώσουν, αλλά οι φρουροί δεν δέχτηκαν ούτε να τα παραλάβουν και να τα παραδώσουν οι ίδιοι. Γιατί η αστυνομία κρατά κλειστό το στρατόπεδο συγκέντρωσης στην τοπική κοινωνία; Τι δε θέλει να δούμε;

Αρνούμαστε να δεχτούμε αυτή την απάνθρωπη κατάσταση που θυμίζει τις πιο μαύρες στιγμές της παγκόσμιας ιστορίας. Δεν απαιτούμε απλά το κλείσιμο του συγκεκριμένου στρατόπεδου συγκέντρωσης: απαιτούμε να μην υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ευρώπη του 2012. Απορρίπτουμε τις ρατσιστικές λογικές των φασιστικών συμμοριών. Απαιτούμε ίσα δικαιώματα για όλους. Απαιτούμε να ανοίξει άμεσα το στρατόπεδο στους αλληλέγγυους, να υπάρχει κοινωνικός έλεγχος, να μάθουμε πώς ζουν αυτοί οι άνθρωποι.

Καλούμε κάθε πολίτη που πιστεύει στην ισότητα και την ελευθερία σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το στρατόπεδο Κορίνθου την Κυριακή, 21 Οκτωβρίου, στις 5:00 μμ, με σύνθημα: ΚΑΝΕΝΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ, ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΚΟΡΙΝΘΟ, ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ. Συγκεντρώνουμε συσκευασμένες τροφές, ρούχα και είδη ατομικής υγιεινής και θα απαιτήσουμε από την αστυνομία να μπει αντιπροσωπεία μας για να τα παραδώσει. Δείχνουμε την αλληλεγγύη μας στους συνανθρώπους μας που κρατούνται με μόνο «έγκλημα» ότι δεν έχουν χαρτιά. Απαιτούμε άμεσα να σταματήσουν οι άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες κράτησης και να συγκροτηθεί επιτροπή από αλληλέγγυους φορείς και γιατρούς που θα μπορεί να επισκέπτεται σε τακτική βάση το στρατόπεδο, να ελέγχει και να ενημερώνει την κοινωνία για το τι συμβαίνει εκεί.

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 21/10 ΣΤΙΣ 5μμ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ - ΟΧΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΚΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ

Στηρίζουν το κάλεσμα:

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Κορίνθου
Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/στριών Πάτρας
Κίνηση Απελάστε το Ρατσισμό
Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών
Ανοιχτή συνέλευση πλατείας Περιβολάκια
Εκπαιδευτικοί εν δράσει (ανεξάρτητη συνδικαλιστική παράταξη του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Κορίνθιας)
Δίκτυο Καθηγητών Κορινθίας

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Πέντε εμβληματικές νίκες του Ολυμπιακού με τον Λεμονή στον πάγκο

Στο πρόσωπο του Τάκη Λεμονή βρήκε τελικά ο Ολυμπιακός τον άνθρωπο που θα προσπαθήσει να κάνει πραγματικότητα το νταμπλ, σε μια χρονιά που τα προβλήματα στους πρωταθλητές έκαναν την εμφάνισή τους με το καλημέρα.
Ο στρατιώτης –κατά δήλωσή του- της ομάδας του Πειραιά θα προσπαθήσει να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο από τον Γενάρη και έπειτα, όταν η ομάδα άρχισε να χάνει τον χαρακτήρα της και να δημιουργεί ένα αρνητικό σερί ηττών.

Ο Λεμονής λοιπόν κλήθηκε να πάρει τις νίκες που θα οδηγήσουν τον Ολυμπιακό την κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου.  Σίγουρα θα χρειαστεί τρεις στο πρωτάθλημα προκειμένου να το εξασφαλίσει και μαθηματικά, ενώ στο κύπελλο ίσως να τον βολέψουν και οι ισοπαλίες, αφού ένα εκτός έδρας γκολ σε τέτοιες διοργανώσεις μπορεί να χρίσει το νικητή.

Με βάση τα παραπάνω, ο Τάκης Λεμονής ήρθε μέχρι το καλοκαίρι –αρχικά- με σκοπό να κυνηγήσει νίκες. Κάτι που έχει κάνει και στο παρελθόν, καταφέρνοντάς τα μια χαρά. Ας θυμηθούμ…