Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο «άρχοντας των δαχτυλιδιών» λάβρος κατά των «εντολοδόχων κληρονόμων»!

Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, στο βιβλίο του με τίτλο "Ο εκτροχιασμός" από τις εκδόσεις Πόλι, κριτικάρει πολύ αυστηρά τον Γιώργο Παπανδρέου και τον τρόπο που χειρίσθηκε το πρόβλημα της Ελλάδος κατά την έναρξη της οικονομικής κρίσης .
"Συνολικό σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης δεν υπήρχε. Κορωνίδα των συνθημάτων ήταν η διαπίστωση του Γ. Παπανδρέου, προέδρου του ΠΑΣΟΚ: 'Λεφτά υπάρχουν'. Η πεποίθηση ότι 'υπάρχουν λεφτά' είχε ως αποτέλεσμα την έλλειψη οποιασδήποτε προετοιμασίας σχετικά με το κύριο πρόβλημα της χώρας, την εξάντληση των πόρων, την ανάγκη συνεχούς δανεισμού και τις όλο και μεγαλύτερες δυσκολίες εξασφάλισης των δανείων. Για μια ακόμα φορά στην έναρξη μιας κρίσιμης περιόδου για τη χώρα, η ηγεσία της εκδήλωσε το σύνδρομο της στρουθοκαμήλου. Αρνιόταν να δει την πραγματικότητα".
Σε ένα βιβλίο 600 σελίδων, ο Κώστας Σημίτης επιχειρεί μία ιστορική «παιδοκτονία» και στέλνει στην Κόλαση του Δάντη εκείνον που επέλεξε ως «Άρχοντα με το δακτυλίδι» του κόμματος και της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας, τον Γιώργο Παπανδρέου.

Του έδωσε το δακτυλίδι εκείνον τον χειμώνα του 2004. Τον «έχρισε» έτσι αρχηγό του ΠΑΣΟΚ και εν δυνάμει πρωθυπουργό έπειτα από κάποια από τις επερχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Στήριξε στη συνέχεια τον Ευάγγελο Βενιζέλο ή, μάλλον, δεν στήριξε καθόλου τον «διάδοχό» του κατά την εσωκομματική μάχη του 2007. Και τώρα, μετά την κάθετη πτώση του «εκλεκτού», τον αποδομεί με ένα κείμενο που δεν θυμίζει τον μεθοδικό «εξισορροπιστή» του εκσυγχρονισμού.

Αντιθέτως, με μία καλβινιστική μεθοδολογία προτεστάντη τριγωνομέτρη, εξηγεί πως ο πρωθυπουργός των δυόμισι ετών ήταν επί της ουσίας ανίκανος να διαχειριστεί την κρίση, τις σχέσεις με την Ευρώπη, τα οικονομικά μεγέθη, τους ίδιους τους υπουργούς του, την Τρόικα και τελικά, όπως προκύπτει, την ίδια του την πρωθυπουργία.

Ο Κώστα Σημίτης εκπλήσσει, διότι για πρώτη φορά δεν αυτολογοκρίνεται στο πόνημά του «Ο εκτροχιασμός». Ούτε αφήνει να πέσει κάτω ακόμη και η πλέον μικρή λεπτομέρεια. Καταδεικνύει το πώς ο Γιώργος Παπανδρέου βασίστηκε εσφαλμένα στην «αμερικανική προστασία». Αποκαλύπτει πως, λίγο πριν ληφθούν οι τελικές αποφάσεις και πέσουν οι υπογραφές στο πρώτο Μνημόνιο, στις 22 Απριλίου του 2010, ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου τηλεφώνησε στον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ κ. Γκάιτνερ.

«Ποιος είναι ο λόγος να ρωτά η Ελλάδα τους Αμερικανούς για τις ρυθμίσεις που αποφάσισε με τους Ευρωπαίους;» διερωτάται ο Κώστας Σημίτης, προσθέτοντας πως «το τηλεφώνημα αφήνει να εννοηθεί προηγούμενες συνεννοήσεις με τις ΗΠΑ και αναζήτηση συμμάχων εκτός Ευρώπης». Ο Κώστας Σημίτης με σαφείς κεντροευρωπαϊκές αναφορές στέλνει στο πυρ το εξώτερον τον Γιώργο Παπανδρέου και μάλιστα επισημαίνει ότι, ακόμη και όταν αναγκάστηκε να συνομιλήσει με τους Ευρωπαίους, επέλεξε πάλι λανθασμένα να καταστήσει τους Γάλλους ως προνομιακούς συνομιλητές, εκνευρίζοντας βεβαίως τον «Μηχανοδηγό» της Ευρωζώνης, που είναι το Βερολίνο.

Δεν ήταν σοβαρός

Ο Κώστας Σημίτης καταλογίζει έλλειμμα σοβαρότητας στην κυβέρνηση Παπανδρέου. Θυμίζει την αιφνιδιαστική στροφή του Παπανδρέου τον Γενάρη του 2010 και εξηγεί πως μία χώρα δεν πείθει όταν αποφασίζει να δράσει διά του πρωθυπουργού της υπό την πίεση μιας συνάντησης στο Νταβός, η οποία διεξάγεται κατ' αρχάς για δημόσιες σχέσεις. (Ποιος δεν θυμάται την κωμικοτραγική σκηνή με τον Εγγλέζο δημοσιογράφο να κυνηγά με το μικρόφωνο τον Γιώργο Παπανδρέου στους διαδρόμους του Forum, για να του αποσπάσει μία δήλωση για την οικονομική κατάσταση της χώρας και τα σχέδια της Αθήνας. Και ποιος δεν ξεχνά το ύφος του κατακόκκινου τότε πρωθυπουργού να... απολογείται!).

Δεν είχε οικονομικές γνώσεις

Το παρακάτω απόσπασμα είναι ενδεικτικό της γνώμης που διατηρεί ο Κώστας Σημίτης για τον Γιώργο Παπανδρέου και το... «οικονομικό επιτελείο» του. Είναι, επίσης, ενδεικτικό για τη μεθοδολογία που χρησιμοποιεί για να αποδομήσει πλήρως τις επιλογές της τότε κυβέρνησης.

«Η κυβέρνηση διαβεβαίωνε ότι πραγματοποιούνταν αλλαγές που δεν είχαν γίνει επί τριάντα χρόνια. Προέβαλλε το έργο της ως το σημαντικότερο των τελευταίων δεκαετιών. Ο Πρωθυπουργός (ο κ. Γ. Παπανδρέου) ισχυριζόταν ότι η κυβέρνηση με το έργο της ''άλλαξε τη νοοτροπία του Έλληνα''.
Η ακραία υπερβολή την έβλαψε. Ο εμίρης του Κατάρ αναδείχθηκε σε σωτήρα λόγω των δισεκατομμυρίων που επρόκειτο να επενδύσει, αλλά εξαφανίστηκε… Στις συσκέψεις με την τρόικα, αρχή του υπουργείου Οικονομικών ήταν να εκφράζει την ελληνική άποψη ''διαμορφώνοντάς την επί τόπου''. Η έννοια της ομαδικής δουλειάς και του υπουργικού συντονισμού ήταν άγνωστη στους υπευθύνους. Η αδυναμία της ελληνικής πλευράς οφειλόταν στο γεγονός ότι τα αρμόδια στελέχη, παρά τις καλές προθέσεις και τις ικανοποιητικές δυνατότητές τους, δεν διέθεταν την απαραίτητη γνώση, πείρα και ικανότητα για να αντιμετωπίσουν ένα τόσο πολύπλοκο πρόβλημα, όπως η κρίση χρέους…

Οι Έλληνες αρμόδιοι, ως νεοφώτιστοι, δεν είχαν ούτε το πνευματικό εύρος ούτε το κύρος που προσδίδει η πείρα για να χειριστούν πειστικά τα θέματα…

Ο Πρωθυπουργός λειτούργησε συγκεντρωτικά σε πρωτόγνωρο βαθμό.

Ο ίδιος δεν είχε τις οικονομικές γνώσεις που απαιτούσαν οι συνθήκες. Παρ' όλα αυτά, δεν συγκρότησε ένα σταθερό οικονομικό επιτελείο από πρόσωπα με ιδιαίτερες ικανότητες.

Δεν ενστερνιζόταν αρχικά την άποψη μίας στενής συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πίστευε στη δυνατότητα αυτόνομης αντιμετώπισης της κρίσης χάρη στη στήριξη των ΗΠΑ».


Το λογύδριο του Παπανδρέου στο Καστελόριζο και η συγκάλυψη της πραγματικότητας

Ο Κώστας Σημίτης θυμίζει τη φράση του τότε πρωθυπουργού κατά το δραματικό τηλεοπτικό διάγγελμά του από το Καστελόριζο στις 23 Απριλίου του 2010. Γράφει ο Κώστας Σημίτης, αναφερόμενος στη φράση του Γ. Παπανδρέου: «Τελικός προορισμός μας είναι να απελευθερώσουμε την Ελλάδα από επιτηρήσεις και κηδεμονίες».

«Τα μεγαλόπνοα αυτά λόγια (του Παπανδρέου) ήθελαν να συγκαλύψουν το γεγονός πως η Ελλάδα, παρά τα όσα ισχυριζόταν ο πρωθυπουργός, δεν είχε ανακτήσει την αξιοπιστία της και αποδεχόταν μία επιτήρηση πολύ σκληρότερη από όσες είχε γνωρίσει από το 1974 και μετά».

Δεν μένει όμως εκεί, αλλά φθάνει και στο 2011 και χαρακτηρίζει ως «ανεπίτρεπτη επιπολαιότητα» την πρόταση του Παπανδρέου για διεξαγωγή Δημοψηφίσματος.

Ο Κώστας Σημίτης ήταν και είναι σκληρός ευρωπαϊστής και ως προς αυτόν τον προσανατολισμό του ούτε προβαίνει σε εκπτώσεις ούτε και αλλάζει πορεία.                                                                                                                                             Στο βιβλίο «Ο εκτροχιασμός» προτείνει λύσεις για τη διαχείριση της διαπραγμάτευσης με την Ευρώπη και ζητεί την ολική επαναφορά του δικού του μοντέλου «συνεννόησης» με τις ευρωπαϊκές ηγεσίες.                                                                                                                      Στην ουσία, ο «Καθηγητής» υπενθυμίζει πως οι «μαθητές» ήταν απλώς μαθητευόμενοι μάγοι και πως η διαχείριση των κοινών είναι μία πολύ δύσκολη υπόθεση για μη επαγγελματίες, όπως ο Γιώργος Παπανδρέου και ο...  Κώστας Καραμανλής (δευτερευόντως), που λειτούργησαν ως εντολοδόχοι κληρονόμοι.
                                                                                                       πηγή:Zougla.gr

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης»

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης». Το βιβλίο έχει γράψει ο Γιώργος Πολ Παπαδάκης και αναφέρεται στην ζωή και την πορεία του σπουδαίου ποδοσφαιριστή που υπήρξε εξέχων εκπρόσωπος του Πελοποννησιακού ποδοσφαίρου αλλά και ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών. 
«Ο Δαβουρλής πραγματικά πρέπει να ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα» λέει ο συγγραφέας στην συνέντευξη που έδωσε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου.

Διαβάστε την συνέντευξη του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη:
ΕΡ. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με τον ποδοσφαιριστή Κώστα Δαβουρλή;
ΑΠ. Κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει να βρει τα γκολ από φάουλ που σημείωσε ο Δαβουρλής στη Β΄ Εθνική. Ήθελα να τα αθροίσω με τα 22 που πέτυχε στην Α΄ για να δω το συνολικό ρεκόρ του ποδοσφαιριστή. Άρχισα να ψάχνω στο ελεύθερο τότε αρχείο της «Αθλητικής ηχούς» (για «χαλάρωση» από τι άλλες συγγραφικές μου δραστηριότητες) ένα – ένα τα ματ…

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

 Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι…Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»!-Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως;Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…