Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Υπό προϋποθέσεις δημόσιας ευγνωμοσύνης...«προσφορές» απο το ΝΑΤΟ!

 Την απαράδεκτη παρέμβαση του ΝΑΤΟ και Γερμανών στρατιωτών που υπηρετούν στο Πεδίο Βολής Κρήτης προς τα σχολεία του Νομού Χανίων, αφορά η Επίκαιρη Ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ Σπύρου Χαλβατζή, προς τους υπουργούς Παιδείας και Εθνικής Αμυνας.  
     ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς τους Υπουργούς Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού και Εθνικής Άμυνας

Θέμα: Απαράδεκτη παρέμβαση του ΝΑΤΟ και Γερμανών στρατιωτών που υπηρετούν στο Πεδίο Βολής Κρήτης προς τα σχολεία του Νομού Χανίων.

«Το τελευταίο διάστημα Γερμανοί στρατιωτικοί που εκπαιδεύονται στο Πεδίου Βολής Κρήτης, προσφέρουν σε σχολεία του Νομού Χανίων χορηγίες σε αναλώσιμα και μηχανήματα, με την προϋπόθεση, για όποιον τις αποδεχτεί, να δηλώσει τη δημόσια ευγνωμοσύνη του, στη Γερμανική Διοίκηση και στο ΝΑΤΟ, μέσω των τοπικών ΜΜΕ.
Αυτοί που τα χέρια τους έχουν βαφτεί με το αίμα των λαών της Γιουγκοσλαβίας, του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Παλαιστίνης, της Λιβύης, που ακόμα και τώρα ετοιμάζονται για νέο δολοφονικό έγκλημα στη Συρία, αυτοί οι λύκοι φορούν την προβιά του αρνιού και παρουσιάζονται ως «σωτήρες» της εκπαίδευσης, των σχολείων, των μαθητών μας.
Το αίμα που έχουν χύσει οι φονιάδες των λαών ΝΑΤΟ–ΗΠΑ–ΕΕ, με τις ευλογίες διαχρονικά των ελληνικών κυβερνήσεων – και της σημερινής συγκυβέρνησης της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ στην προετοιμαζόμενη ιμπεριαλιστική πολεμική επέμβαση στη Συρία – δεν ξεπλένεται με εκτυπωτές και φωτοτυπικό χαρτί. Τα βρώμικα «δώρα» τους προέρχονται από δολοφονημένους λαούς, από δολοφονημένα παιδιά. Δεν έχουν καμιά δουλειά στα σχολεία μας.»

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ.κ. Υπουργοί κατά ποσό γνωρίζουν τις ενέργειες των παραπάνω εκπροσώπων των στρατιωτικών δυνάμεων και πως σκέφτονται να απορρίψουν αυτές τις «προσφορές».

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…