Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ε, όχι και στο ίδιο τσουβάλι, χορτάτοι με νηστικούς!

Στις αρχές του μήνα, οι αθλητικοί συντάκτες (ΠΣΑΤ) στην καθιερωμένη τους γιορτή, για την βράβευση των καλύτερων αθλητών της χρονιάς, ανέδειξαν ως καλύτερο αθλητή, τον ερασιτέχνη κολυμβητή ανοιχτής θάλασσας και 4ο Ολυμπιονίκη του Λονδίνου Σπύρο Γιαννιώτη, ως καλύτερη αθλήτρια την ξιφομάχο 5η Ολυμπιονίκη του Λονδίνου Βάσω Βαγιούκα.
Ως κορυφαία ομάδα του μπάσκετ τον Ολυμπιακό (επαγγελματική ομάδα) και ως κορυφαίο προπονητή τον Ντούσαν Ιβκοβιτς του Ολυμπιακού.
Επίσης.... βράβευσαν και τους αδελφούς Γιαννακόπουλου για τη μεγάλη τους προσφορά στον αθλητισμό!!! 
Του Νίκου Γεωργόπουλου 
Δικαίως οι Σπύρος Γιαννιώτης και Βάσω Βουγιούκα αναδείχθηκαν οι καλύτεροι. Όσον αφορά όμως την υπερψήφιση της επαγγελματικής ομάδας μπάσκετ του Ολυμπιακού ως κορυφαίας ομάδας, εδώ υπάρχουν σοβαρές ενστάσεις.

α) Π.χ. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω, βάση ποιας λογικής δεν ψηφίστηκε η Εθνική Ομάδα Νεανίδων του Πόλο, η οποία αναδείχθηκε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια στο Περθ της Αυστραλίας. Όταν μάλιστα είναι γνωστό σε όλους και κυρίως στους αθλητικούς συντάκτες κάτω από ποιες άθλιες συνθήκες έγινε η προετοιμασία της ομάδας (χωρίς καμία οικονομική βοήθεια, με κολυμβητήρια χωρίς θέρμανση κλπ).

β) Αλλά και γιατί όχι η ομάδα κωπηλασίας διπλού σκιφ γυναικών η οποία στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο με την Αλεξάνδρα Τσιάβου και τη Χριστίνα Γιαζιτζίδου, οι οποίες μάλιστα βρίσκονται μπροστά στο δίλημμα της προσωρινής ή οριστικής αποχώρησης από την ενεργό δράση προκειμένου να λύσουν το βιοποριστικό τους πρόβλημα. Στην ουσία, το τελευταίο διάστημα η ελληνική Κωπηλασία, το κορυφαίο δημιούργημα του ελληνικού ερασιτεχνικού αθλητισμού βρίσκεται όπως δήλωσε και ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας κ. Καρράς, υπό διάλυση.

Ρωτάω λοιπόν, ποια σχέση μπορεί να έχει η επιχείρηση «Ολυμπιακός» με τα ερασιτεχνικά αθλήματα; Θα μπορούσε ίσως να βραβευθεί από το εμπορικό ή βιομηχανικό επιμελητήριο. Το λέω αυτό γιατί ποια σχέση έχουν τα κορίτσια του Πόλο ή της Κωπηλασίας ή ακόμα ο Γιαννιώτης και η Βουγιούκα, οι οποίοι δεν παίρνουν ούτε οδοιπορικά, αντιθέτως πληρώνουν γι' αυτό που κάνουν, με τα εκατομμύρια του Σπανούλη, του Περπερόγλου και των άλλων παικτών;

Τώρα σχετικά με τη ψήφιση του καλύτερου προπονητή. Μεγάλος προπονητής ο κ. Ιβκοβιτς. Όμως αλήθεια υπάρχει καμία σύγκριση στις συνθήκες κάτω από τις οποίες δούλεψε από πλευράς μέσων και οικονομικών απολαβών με αυτές των κ.κ. Τζιαν Ποστιλιόνε προπονητής της εθνικής Ομάδας Κωπηλασίας ή του Γιώργου Μορφέση της εθνικής Ομάδας Πόλο Νεανίδων; Καμία σύγκριση. Η μέρα με τη νύχτα και όμως ο αθλητικός τύπος στην πλειοψηφία του κάνει πως δεν βλέπει και δεν ακούει. Ήταν μεγάλο λάθος του ΠΣΑΤ να βάλει στο ίδιο καλάθι επαγγελματίες και ερασιτέχνες, χορτάτους με νηστικούς. Μήπως το παιχνίδι ήταν στημένο; Π.χ. Από πού κι ως πού να βραβευθούν οι Αφοί Γιαννακόπουλοι για την προσφορά τους στον ελληνικό αθλητισμό; Όταν οι πάντες γνωρίζουν ότι διέλυσαν τον ερασιτέχνη Παναθηναϊκό; 17 αθλήματα είχε ο Παναθηναϊκός και στα 15 ήταν πρωταθλητής Ελλάδας. Οι οικογένειες Βαρδινογιάννη και Γιαννακοπουλέων τα διέλυσαν. Καμία σχέση με το χώρο του αθλητισμού. Δεν έδωσαν τίποτα.

Για το λόγο αυτόν οι ερασιτέχνες αθλητές, πρωταθλητές πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι ήρθε ο καιρός να δημιουργηθεί ένα μεγάλο αθλητικό κίνημα. Γιατί μόνο να προσπαθεί ο καθένας να βολέψει τον εαυτό του τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Γι' αυτό χρειάζεται οργάνωση. Οι μάχες κερδίζονται στο πεζοδρόμιο. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…