Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το ΕΣΥ στο ράντσο του Προκρούστη |

 Με μία παραδοχή και ένα «θα» απάντησε ο υπουργός Υγείας στο αυξανόμενο πρόβλημα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων στη χώρα μας, αποτέλεσμα των μνημονιακών πολιτικών μείωσης των κονδυλίων για προμήθειες υγειονομικού και φαρμακευτικού υλικού και του παγώματος των προσλήψεων προσωπικού στο ΕΣΥ. 
Tης Ντάνι Βέργου

«Θα αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα» είπε στην «Εφ.Συν.» απαντώντας στο θέμα που ανακίνησαν με τις δηλώσεις τους δύο κορυφαίοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι της υγείας που μίλησαν για λανθασμένες περικοπές και μια μάχη για την υγεία στο παρά ένα να χαθεί. Για την υγειονομική εξαθλίωση του Εθνικού Συστήματος Υγείας προειδοποιούν καιρό τώρα νοσοκομειακοί γιατροί και νοσηλευτές και καταγγέλλουν οι ασθενείς. Χρειάστηκε, ωστόσο, να πάμε μέσω Ευρώπης για να συνειδητοποιήσουμε την υποβάθμιση του ΕΣΥ.
Όσο για τις ελλείψεις σε αναλώσιμα υλικά στα δημόσια νοσοκομεία, ο υπουργός μάς είπε: «Μπορεί να υπάρχουν μεμονωμένα περιστατικά. Υλικά υπάρχουν».
Ο διοικητής του «Ευαγγελισμού» Μιχαήλ Θεοδώρου μάς λέει ότι τα αναλώσιμα είναι σε επάρκεια αλλά ότι οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις είναι γεγονός. «Επιβεβαιώνω κι εγώ την αύξηση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων», τονίζει.
Πρόβλημα που ο ίδιος αποδίδει στην «κουλτούρα του Ελληνα», που δεν πλένει τα χέρια του. «Χρειάζεται συνεχής εκπαίδευση και αλλαγή κουλτούρας». Το πλύσιμο των χεριών ήταν η αιτία για τις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις που εντόπισε -γράφαμε χθες- και η πρόεδρος του ΚΕΕΛΠΝΟ Τζένη Κρεμαστινού.
Εργαζόμενοι σε τρεις πυλώνες του ΕΣΥ -«Ευαγγελισμός», «Λαϊκό», «Αττικόν»- περιγράφουν στην «Εφ.Συν.» την κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία. Μιλούν για αναλώσιμα κάκιστης ποιότητας από χώρες της Ασίας, αναλογίες νοσηλευτή ασθενών 1 προς 50, ράντσα λόγω υπερπληρότητας αλλά και πολιτικής επιλογής των κυβερνήσεων του Μνημονίου να κλείσουν νοσοκομεία.

                                        Το πλύσιμο των χεριών
«Προδίδει άγνοια γύρω από τη νοσηλεία ασθενών» η απάντηση περί πλυσίματος των χεριών, λέει ο πρόεδρος των εργαζομένων στο «Λαϊκό» Τ. Αντωνόπουλος . «Γάντια που είναι τρύπια, φλεβοκαθετήρες που σπάνε και πετάγεται το αίμα, έλλειψη αντισηπτικών μαντιλιών, δεν είναι λόγοι; Ούτε τα νοσηλευτικά ατυχήματα που πολλαπλασιάζονται όσο αυξάνεται ο αριθμός των ασθενών για κάθε νοσηλευτή;» αναφέρει.
Το προσωπικό των νοσοκομείων δεν έχει αλλάξει την τελευταία δεκαετία, άλλαξαν οι συνήθειές του όσον αφορά την υγειονομική περίθαλψη των ασθενών και τους κανόνες προσωπικής υγιεινής, διαπιστώνει ο Σπύρος Δρίτσας, ειδικευόμενος γιατρός Γενικής Χειρουργικής στον «Ευαγγελισμό».
Δεν είναι όμως λίγες οι φορές, προσθέτει, που στις κλινικές ακόμα και στα χειρουργεία λείπουν γάντια, γάζες, αντισηπτικά μαντίλια, στοιχειώδη υλικά με τα οποία θα μπορούσε κανείς να προφυλαχθεί.
Υπάρχουν υλικά χειρίστης ποιότητος, που δεν κάνουν τη δουλειά τους, λέει ο Τ. Αντωνόπουλος. Φλεβοκαθετήρες, από χώρες της Απω Ανατολής, που ο νοσηλευτής χρειάζεται να τρυπήσει τον ασθενή τρεις, τέσσερις και πέντε φορές.

Όταν πέφτουν οι ασπίδες προστασίας οι λοιμώξεις ανθίζουν, προσθέτει...

Κι όταν δεν υπάρχουν υλικά «σαν τις παλιές γειτόνισσες που δανείζονταν ζάχαρη και αλεύρι, τα δημόσια νοσοκομεία δανείζονται τα αναλώσιμα, το ένα από το άλλο», λέει.
Η έλλειψη προσωπικού και η παρατεταμένη παραμονή των ασθενών στο νοσοκομείο λόγω υπερπληρότητας είναι τα προβλήματα που οδηγούν στην αύξηση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, επισημαίνει ο επιμελητής της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου «Αττικόν» Μιχάλης Ρίζος.

«Οσο προσεκτικός κι αν είναι ο νοσηλευτής, έχει αυξηθεί ο αριθμός των ασθενών και υπάρχει ανάγκη να βγει το νοσηλευτικό έργο γρήγορα. Αναγκαστικά δεν θα πλύνει καλά τα χέρια του, δεν θα βάλει τα γάντια, θα πάρει το ένα γρήγορα, δεν μπορεί να προλάβει να βγάλει τόσο μεγάλο έργο». Ο νοσηλευτής του «Αττικόν» έβλεπε 10 το πολύ 15 ασθενείς, όταν το τμήμα έχει χωρητικότητα 40 άτομα. Τώρα βλέπει 40 άτομα και το τμήμα μετρά 80 ασθενείς!
Ο μεγάλος όγκος ασθενών, αναφέρει ο ίδιος, έχει ως αποτέλεσμα την επιβάρυνση των εργαστηρίων, την καθυστέρηση στην έκδοση αποτελεσμάτων, την παράταση της παραμονής του ασθενή στο νοσοκομείο και την αύξηση των πιθανοτήτων να προσβληθεί με λοίμωξη.
Οι ελλείψεις σε προσωπικό, ιατρικό και νοσηλευτικό, οι περικοπές σε υλικά, στην καθαριότητα είναι οι λόγοι για την ανάπτυξη όχι μόνο ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων αλλά και για μία σειρά νέων προβλημάτων που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε, τονίζει Σπ. Δρίτσας. «Στο τέλος θα κοστίσει πολύ περισσότερο η πολιτική αυτή από το να γίνονταν οι απαραίτητες προσλήψεις προσωπικού».

Οι πολιτικές των Μνημονίων έφεραν πίσω στα νοσοκομεία τα ράντσα, λέει ο Μ. Ρίζος. «Δεν ξέρω αν μπορούμε να μιλάμε απλώς για μια κοινωνική καταστροφή ή για κάτι παραπάνω». Το «Αττικόν» αναπτύσσει 90 ράντσα σε κάθε εφημερία.
Ενα νοσοκομείο με ελλιπές προσωπικό δυναμικότητας 630 κλινών χρειάζεται και άλλα 90 ανά τέσσερις μέρες που εφημερεύει, λόγω της αυξημένης προσέλευσης. Αυτό και μόνο δημιουργεί εκρηκτικό πρόβλημα ουσιαστικής νοσηλευτικής αντιμετώπισης και αυξάνει τον κίνδυνο λοιμώξεων, επισημαίνει.

Στην πολιτική του υπουργείου Υγείας να κλείσουν ή να συγχωνευτούν νοσοκομεία στην ευρύτερη περιοχή τη στιγμή που κανένα νοσοκομείο δεν περισσεύει στην Ελλάδα της κρίσης, αποδίδει το πρόβλημα της υπερπληρότητας του «Αττικόν» ο Μ. Ρίζος. Το νοσοκομείο -προσθέτει- αυτή τη στιγμή έχει πληρότητα 120% τη στιγμή που έκλεισαν τα ΙΚΑ και αποψιλώνουν από προσωπικό το «Αγ. Βαρβάρα» (Λοιμωδών).

πηγή: Εφημερίδα των συντακτών 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης»

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης». Το βιβλίο έχει γράψει ο Γιώργος Πολ Παπαδάκης και αναφέρεται στην ζωή και την πορεία του σπουδαίου ποδοσφαιριστή που υπήρξε εξέχων εκπρόσωπος του Πελοποννησιακού ποδοσφαίρου αλλά και ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών. 
«Ο Δαβουρλής πραγματικά πρέπει να ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα» λέει ο συγγραφέας στην συνέντευξη που έδωσε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου.

Διαβάστε την συνέντευξη του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη:
ΕΡ. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με τον ποδοσφαιριστή Κώστα Δαβουρλή;
ΑΠ. Κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει να βρει τα γκολ από φάουλ που σημείωσε ο Δαβουρλής στη Β΄ Εθνική. Ήθελα να τα αθροίσω με τα 22 που πέτυχε στην Α΄ για να δω το συνολικό ρεκόρ του ποδοσφαιριστή. Άρχισα να ψάχνω στο ελεύθερο τότε αρχείο της «Αθλητικής ηχούς» (για «χαλάρωση» από τι άλλες συγγραφικές μου δραστηριότητες) ένα – ένα τα ματ…

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…