Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Την καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη «φόρεσε» η Λένα Παπαληγούρα

Την πολυπόθητη καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη φόρεσε η Λένα Παπαληγούρα,κόρη του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης και βουλευτή Κορινθίας,Αναστάση Παπαληγούρα .
Η τελετή απονομής πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τρίτης στον πολιτιστικό χώρο του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη στην Πλάκα με ελεύθερη είσοδο.
 Σε κλίμα συγκίνησης η νεαρή ηθοποιός παρέλαβε το βραβείο για την ερμηνεία της στο έργο του Γιάννη Τσίρου «Αόρατη Όλγα» σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη στο Εθνικό Θέατρο.
Το βραβείο Μελίνα Μερκούρη - μαζί με το Δημήτρης Χορν που απονέμεται σε άνδρες ηθοποιούς - σκορπά την ελπίδα στη νέα γενιά των ηθοποιών που πασχίζει εν καιρώ κρίσης για μια θέση στο σανίδι.

Υποψήφιες ήταν εφέτος και οι:
- Νεφέλη Κουρή για τον ρόλο της μικρότερης από τις τρεις Αρετούσες στο έργο του Βιτσένζτου Κορνάρου «Ερωτόκριτος» σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού στο θέατρο Ακροπόλ.
- Ηρώ Μπέζου για την συμμετοχή της στο έργο του Γκέοργκ Μπίχνερ «Βόυτσεκ» σε σκηνοθεσία Χάρη Φραγκούλη στο Απλό θέατρο.
 -Βασιλική Τρουφάκου για τον ρόλο της Ζωής στο έργο της Λούλας Αναγνωστάκη «Η παρέλαση» σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι στο θέατρο του Νέου Κόσμου.
«Συγκινούμαι πολύ που είδαν την δουλειά μου και την εκτίμησαν άνθρωποι, των οποίων τις ερμηνείες εγώ είδα και θέλησα να γίνω ηθοποιός και να πάω στο θέατρο Τέχνης. Είναι μεγάλη χαρά και τιμή για εμένα αυτό το βραβείο. Ευχαριστώ όλους τους ανθρώπους που με πίστεψαν..», είπε η Λένα Παπαληγούρα, παραλαμβάνοντας το θεατρικό βραβείο Μελίνα Μερκούρη, το οποίο αφιέρωσε σε όλες τις γυναίκες-θύματα του τράφικινγκ, όπως ήταν η ηρωίδα που υποδύθηκε.

Φέτος συμπληρώνονται επτά χρόνια από την καθιέρωση του Θεατρικού Βραβείου Μελίνα Μερκούρη. Το βραβείο ανέρχεται σε 3.000 ευρώ, ενώ η τιμώμενη ηθοποιός κρατά για ένα χρόνο την αγαπημένη καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη, την οποία παραδίδει στην επόμενη.



Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης»

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης». Το βιβλίο έχει γράψει ο Γιώργος Πολ Παπαδάκης και αναφέρεται στην ζωή και την πορεία του σπουδαίου ποδοσφαιριστή που υπήρξε εξέχων εκπρόσωπος του Πελοποννησιακού ποδοσφαίρου αλλά και ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών. 
«Ο Δαβουρλής πραγματικά πρέπει να ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα» λέει ο συγγραφέας στην συνέντευξη που έδωσε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου.

Διαβάστε την συνέντευξη του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη:
ΕΡ. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με τον ποδοσφαιριστή Κώστα Δαβουρλή;
ΑΠ. Κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει να βρει τα γκολ από φάουλ που σημείωσε ο Δαβουρλής στη Β΄ Εθνική. Ήθελα να τα αθροίσω με τα 22 που πέτυχε στην Α΄ για να δω το συνολικό ρεκόρ του ποδοσφαιριστή. Άρχισα να ψάχνω στο ελεύθερο τότε αρχείο της «Αθλητικής ηχούς» (για «χαλάρωση» από τι άλλες συγγραφικές μου δραστηριότητες) ένα – ένα τα ματ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…