Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Την Κυριακή το βράδυ γράφτηκε η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία της ΑΕΚ ...

Τα όσα εφιαλτικά συνέβησαν το βράδυ της Κυριακής στο Ολυμπιακό Στάδιο,με την διακοπή του αγώνα της  Ένωσης με τον Πανθρακικό,αλλά και τα τζογαδόρικα παιχνίδια των επιτήδειων της ποδοσφαιρικής πιάτσας και όχι μόνο...οδηγούν το ιστορικό σωματείο της "πόλης" στη Β' Εθνική !
Το μέλλον της πλέον μοιάζει αβέβαιο και αυτοί που πονάνε πραγματικά τούτες τις ώρες είναι οι φίλαθλοί της που την αγαπάνε.
Και φάνηκε κατά τη διάρκεια των επεισοδίων ποιοι νοιάζονται για την ΑΕΚ και ποιοι αδιαφορούν πλήρως γι' αυτήν.
Από τη μία μεριά φίλαθλοι που κλαίνε, που κοιτάνε στο έδαφος.
Φίλαθλοι που το βλέμμα τους χάνεται στο άπειρο.
Μικρά παιδιά που κοιτάνε με δέος το χάος που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια τους...
Από την άλλη άτομα που παίρνουν στο κυνήγι ποδοσφαιριστές, σπάνε οτιδήποτε βρίσκουν μπροστά τους,κλέβουν παπούτσια και αθλητικό υλικό από τους πάγκους της  ΑΕΚ που επί 54 συναπτά έτη συνεχούς παρουσίας στην ελίτ του ποδοσφαίρου αποτελούσε σημείο αναφοράς και ιστορικής μνήμης  των ξεριζωμένων...

* Η ΑΕΚ βρίσκεται στην 3η θέση της συνολικής βαθμολογίας από το 1959-1960 με 3374 πόντους, με τον ΠΑΟΚ να ακολουθεί αρκετά μακριά με 2841 πόντους.

Αυτά όμως επιφυλάσσει ο κερδοφόρος "επαγγελματισμός" και η κατευθυνόμενη οπαδοποίηση - μη εξαιρουμένης και αυτής της πολιτικής ...
Σε αυτό το κλίμα "μανατζαρέοι" και λοιπά παράσιτα που λυμαίνονται το χώρο του ποδοσφαίρου,επιφύλαξαν στην ΑΕΚ τύχη ανάλογη με αυτή του Απόλλωνα Σμύρνης,όταν το 1969 η χούντα το'στριψε - γιατί έτσι γούσταρε να τον ρίξει στη δεύτερη κατηγορία.
Η ΑΕΚ, λοιπόν, ακολουθεί το δρόμο του Απόλλων Αθηνών,αλλά και του Ηρακλή το 1980, του Εθνικού Πειραιώς το 1990, του Πανιώνιου το 1992 και του Άρη το 1997.
                                                           Το χρονικό...
-Το 1969 και εν μέσω χούντας ο Απόλλων υποβιβάστηκε στην δεύτερη κατηγορία με στρίψιμο δραχμής!
Την αμέσως επόμενη σεζόν πάντως ανέβηκε εκ νέου στην Α Εθνική.
-Το 1979-1980 ο Ηρακλής αν και 8ος υποβιβάζεται στη δεύτερη κατηγορία, καθώς ο αμυντικός του ΠΑΟΚ, Φιλώτας Πέλλιος κατήγγειλε ότι ο τότε πρόεδρος του Ηρακλή Κώστας Περτσινίδης επιχείρησε να τον δωροδοκήσει για να έχει μειωμένη απόδοση στη ρεβάνς του ημιτελικού κυπέλλου.
-Το 1990 ο Εθνικός αν και τα προηγούμενα χρόνια τα πήγαινε περίφημα, υποβιβάστηκε ως τελευταίος στη βαθμολογία για πρώτη φορά στην ιστορία του. Στη συνέχεια επανήλθε για κάποια χρόνια, όμως τα προβλήματα τον έριξαν και πάλι.
-Το 1992 ο Πανιώνιος που τα προηγούμενα δυο χρόνια πραγματοποιούσε εξαιρετικές εμφανίσεις (με τον Μαύρο να αναδεικνύεται πρώτος σκόρερ), έπεσε για πρώτη φορά στην ιστορία του αν και είχε στο ρόστερ τον Πάντιτς.
-Το 1997 με τους Δέλλα, Κοφίδη στο ρόστερ ήταν η σειρά του Άρη να πέσει για πρώτη φορά στην Β Εθνική, με αφαίρεση βαθμών λόγω μη προσκόμισης των δελτίων των ποδοσφαιριστών πριν από αγώνα, όπου και παρέμεινε για μία σεζόν.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης»

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης». Το βιβλίο έχει γράψει ο Γιώργος Πολ Παπαδάκης και αναφέρεται στην ζωή και την πορεία του σπουδαίου ποδοσφαιριστή που υπήρξε εξέχων εκπρόσωπος του Πελοποννησιακού ποδοσφαίρου αλλά και ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών. 
«Ο Δαβουρλής πραγματικά πρέπει να ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα» λέει ο συγγραφέας στην συνέντευξη που έδωσε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου.

Διαβάστε την συνέντευξη του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη:
ΕΡ. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με τον ποδοσφαιριστή Κώστα Δαβουρλή;
ΑΠ. Κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει να βρει τα γκολ από φάουλ που σημείωσε ο Δαβουρλής στη Β΄ Εθνική. Ήθελα να τα αθροίσω με τα 22 που πέτυχε στην Α΄ για να δω το συνολικό ρεκόρ του ποδοσφαιριστή. Άρχισα να ψάχνω στο ελεύθερο τότε αρχείο της «Αθλητικής ηχούς» (για «χαλάρωση» από τι άλλες συγγραφικές μου δραστηριότητες) ένα – ένα τα ματ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…