Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αφήστε ήσυχη τη Λένγκω μας

Οι επιθετικοί προσδιορισμοί είναι γοητευτικοί στη Λογοτεχνία, αλλά παραπλανητικοί στην πολιτική.
Κάποτε, κάποιοι, μιλούσαν για «σοσιαλιστικό ρεαλισμό» στην Τέχνη. Ο ρεαλισμός είναι ένας.
Άλλοι για «πραγματική Δημοκρατία», για αστική Δημοκρατία, για σοσιαλιστική Δημοκρατία.
Γράφει ο Άγγελος Μόσχοβας ...
 Η Δημοκρατία είναι μια.
Επίσης οι αντιφάσεις: «Δημοκρατικός συγκεντρωτισμός» σου λέει ο άλλος.
Που ακούστηκε και δημοκρατικός και συγκεντρωτισμός;
Ας μην αναφερθώ στα inception.
Στις ΗΠΑ έχουμε Δημοκρατικούς και... Ρεπουμπλικάνους. Πήραν μια ελληνική λέξη, πήραν και την λατινική αντίστοιχή της και έφτιαξαν δύο κόμματα
Το νόημα είναι το ίδιο.
Στην Ελλάδα – που ως γνωστόν είσαι ό,τι δηλώσεις - μέχρι και ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος, τόλμησε να αγορευτεί σε... Πρόεδρος της Δημοκρατίας! Η χούντα έκανε και... δημοψήφισμα! Ινσέψιο και τρολλάρισμα μαζί.
«Νέα Δημοκρατία» βάφτισε το κόμμα του ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η παλιά Δημοκρατία δηλαδή τι είχε; Ή ήταν Δημοκρατία ή δεν ήταν.

Πάμε στο σήμερα. Μίλησε πολλές φορές για την «Νέα Ελλάδα», ο Πρωθυπουργός στο Συνέδριο της ΝΔ.
Αυτή η Ελλάδα - το σώμα της οποίας σκύλευσαν πολλοί και πριν και μετά τη Μεταπολίτευση και φυσικά την περίοδο της Χούντας - έχει υποφέρει τα πάνδεινα. Ποιοί είναι αυτοί που θέλουν να την φτιασιδώσουν και πάλι σήμερα; Να της κάνουν λίφτινγκ και μέσα απ’ αυτό να παρουσιαστούν οι ίδιοι ως άμωμοι, άσπιλοι, αμόλυντοι; Δεν έχουν καμία ευθύνη για την κατάντια της;

Εγώ δεν πιστεύω ότι το νέο δε χτίζεται με παλιά υλικά. Απόδειξη, ότι οι περισσότεροι χριστιανικοί λατρευτικοί τόποι στη χώρα μας χτίστηκαν επάνω στα ερείπια αρχαίων ναών, όταν χρεωκόπησε το ειδωλολατρικό ή δωδεκαθεϊκό σύστημα. Αλλά και σ’ αυτή την περίπτωση, όταν το «νέο» κυριάρχησε στο «παλιό» το έκανε με αλαζονεία. Τουλάχιστον, σήμερα, όσοι αυτοπλασσάρονται ως «καινούργιο», ενώ είναι γέννημα-θρέμμα του παλιού, ας το κάνουν με περισσότερη συστολή.


Βαρεθήκαμε τα πομπώδη, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα.
Η Λένγκω μας, έχει υποφέρει πολλά. Αφήστε την στην ησυχία της επιτέλους!«Αυτή παιδιά μου ήταν τότες η μανούλα, ο κήπος ύστερα εγέμισε ληστές, το κοριτσάκι μας το ντύσανε γριούλα κι απ΄τα κουρέλια του φαινότανε οι πληγές…».

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης»

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης». Το βιβλίο έχει γράψει ο Γιώργος Πολ Παπαδάκης και αναφέρεται στην ζωή και την πορεία του σπουδαίου ποδοσφαιριστή που υπήρξε εξέχων εκπρόσωπος του Πελοποννησιακού ποδοσφαίρου αλλά και ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών. 
«Ο Δαβουρλής πραγματικά πρέπει να ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα» λέει ο συγγραφέας στην συνέντευξη που έδωσε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου.

Διαβάστε την συνέντευξη του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη:
ΕΡ. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με τον ποδοσφαιριστή Κώστα Δαβουρλή;
ΑΠ. Κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει να βρει τα γκολ από φάουλ που σημείωσε ο Δαβουρλής στη Β΄ Εθνική. Ήθελα να τα αθροίσω με τα 22 που πέτυχε στην Α΄ για να δω το συνολικό ρεκόρ του ποδοσφαιριστή. Άρχισα να ψάχνω στο ελεύθερο τότε αρχείο της «Αθλητικής ηχούς» (για «χαλάρωση» από τι άλλες συγγραφικές μου δραστηριότητες) ένα – ένα τα ματ…

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

 Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι…Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»!-Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως;Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…