Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Στη «ρουλέτα» των πέναλτι χάθηκε το όνειρο για την Εθνική Ελλάδας

Στα πέναλτι κρίθηκε η πρόκριση στους «8» του Μουντιάλ της Βραζιλίας με την Εθνική μας ομάδα να χάνει με 5-3 κι ενώ είχε έρθει ισόπαλη νωρίτερα με 1-1 έπειτα από 120 λεπτά αγώνα.

Μοιραίο για την Ελλάδα το χαμένο πέναλτι του Φάνη Γκέκα, όμως οι χαμένες ευκαιρίες, τελικά κόστισαν στο εθνικό μας συγκρότημα.

Τα πέναλτι
Μπόρζες 1-0
Μητρογλου 1-1
Ρούις 2-1
Χριστοδουλόπουλος 2-2
Γκονζάλες 3-2
Χολέμπας 3-3
Κάμπελ 4-3
Γκέκας απόκρουση Νάβας
Ουμάνια 5-3
Χιτσκοκικό φινάλε

Νωρίτερα, το απίστευτο θρίλερ στο γήπεδο Περναμπούκο του Ρεσίφε, είχε οδηγηθεί στην παράταση, με την Ελλάδα να ισοφαρίζει την Κόστα Ρίκα στο 90ο λεπτό, κι ενώ όλα έδειχναν ότι θα αποχαιρετούσε την είσοδο στην οκτάδα του Μουντιάλ.

Η Εθνική Ελλάδας βρέθηκε πίσω στο σκορ έπειτα από το γκολ του Ρουίς στο 52ο λεπτό, κόντρα στη ροή του αγώνα, όμως ο Σωκράτης Παπασταθόπουλος έδωσε τη λύση λίγο πριν από τη συμπλήρωση της κανονικής διάρκειας του αγώνα.

Από το 66ο λεπτό η ομάδα της Κεντρικής Αμερικής έπαιζε με 10 παίκτες έπειτα από την αποβολή του Ντουάρτε, με δεύτερη κίτρινη κάρτα.

Η ομάδα του Φερνάντο Σάντος έκανε ένα πολύ καλό πρώτο 45λεπτο, ήταν απειλητική με αποκορύφωμα τη φάση του 37ου λεπτού όταν ο Νάβας απέκρουσε την προβολή του Σαλπιγγίδη, μετά τη σέντρα του Χολέμπας.

Ελλάδα: Καρνέζης, Χολέμπας, Παπασταθόπουλος, Μανωλάς, Τοροσίδης, Μανιάτης (77' Κατσουράνης), Καραγκούνης, Σάμαρης (57' Μήτρογλου), Χριστοδουλόπουλος, Σαλπιγγίδης (69' Γκέκας), Σαμαράς

Κόστα Ρίκα: Νάβας, Ντίας, Γκαμπόα (75' Ακόστα), Γκονζάλες, Ντουάρτε, Ουμάνια, Μπόρχες, Τεχέδα (65' Κουμπέρο), Μπολάνιος (83' Μπρένες), Ρουίς, Κάμπελ.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Η Τέχνη στα χρόνια της Αντίστασης

Στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα 1941 - 1944 δεν πήραν μέρος μόνον οι ένοπλοι και οι άλλοι αγωνιστές που πλαισίωναν τις αντιστασιακές οργανώσεις, αλλά και ο πνευματικός κόσμος της χώρας.
Λογοτέχνες, θεατρικοί συγγραφείς, συνθέτες, ηθοποιοί, ζωγράφοι, χαράκτες, δημοσιογράφοι.

 Εμπνεόμενοι από τον αγώνα για την ελευθερία και από τα ιδανικά της Αντίστασης,οι πνευματικοί άνθρωποι δημιούργησαν μια νέα λογοτεχνία, ένα νέο θεατρικό λόγο, μια νέα μουσική, επαναστατικά τραγούδια, νέες μορφές εικαστικών τεχνών.
Δημιούργησαν την αντιστασιακή Τέχνη που ξεσήκωνε το λαό κατά των κατακτητών και συγχρόνως απαθανάτιζε τους αγώνες και τις θυσίες του.
Η ελληνική αντιστασιακή Τέχνη πήρε τέτοια έκταση και δύναμη, που δε συναντάται σε καμία άλλη κατεχόμενη χώρα.
Η πολιτιστική έκρηξη, που άρχισε από τις πρώτες μέρες της Κατοχής και κορυφώθηκε το καλοκαίρι του 1944, υπήρξε ένα θαύμα που προοιωνιζόταν ένα λαμπρό μέλλον για το νεοελληνικό πολιτισμό. Δυστυχώς, όμως, η ιμπεριαλιστική επέμβαση, που με ραδιου…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…