Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Παραμένει... εικόνισμα ο Ντιεγκο!

Ο 22χρονος Μάριο Γκετσε έκανε το στοπαρισμα της ζωής του στο 113? του τελικού και με ιδανικό αριστερό βολε (αλά Μεσι) κατάφερε να γράψει το όνομα του με χρυσα γράμματα στα βιβλία του ποδοσφαίρου. Χάρισε στη Γερμανία το 4ο Μουντιάλ της ιστορίας της, ενώ ο ίδιος έχει όλα τα χρονικά περιθώρια να το επαναλάβει.
Ο 27χρονος Λιονέλ Μεσι, ο ποδοσφαιριστής που σε συλλογικό επίπεδο τα έχει κερδίσει όλα με την Μπαρτσελονα, παρέμεινε στη σκιά του Ντιεγκο Μαραντονα στην Αργεντινή και είναι πολύ πιθανό να μην τα καταφέρει ούτε το 2018 στη Ρωσία στα 31 του. 
γράφει ο
Δ.Παπανικολάου
Τέτοιον... αόρατο ποδοσφαιριστή, στα κυβικά του Μεσι, νομίζω οτι δεν έχουμε ξαναδεί σε τελικό παγκόσμιου κυπέλλου. Οι συμπαίκτες του κατέθεσαν την ψυχή τους στον αγωνιστικό χώρο του Μαρακανα για να σηκώσουν την κούπα και ο Μεσι περπατούσε προκλητικά αδιάφορα μέσα στο γήπεδο.
Πόσο λοιπόν, να αντέξεις σε δυο συνεχόμενα ματς με παράταση όταν παίζεις με δέκα! Η ευκαιρία του Μεσι να γίνει ο απόλυτος ήρωας της Αργεντινης πέρασε απο μπροστά του και χάθηκε. Ούτε καν προσπάθησε να την ακουμπήσει. Αντίθετα ο Μασερανο το έπραξε και λίγο ελλειψε να γίνει αυτός ο νέος... Τσε.
Η Αργεντινή πάντως δεν έγινε Βραζιλία στις ορέξεις των Γερμανών. Έκλεισε τους χώρους στην άμυνα της και δυσκόλεψε αφάνταστα το φαβορί που ήταν αναμφίβολα η Γερμανία. Ωστόσο, επιθετικά έτυχε να πέσει πάνω στη φουρνιά του μέτριου Ιγκουαιν και των κακών Αγκουερο και Παλασιο.
Απο την άλλη, οι νέοι πρωταθλητές κόσμου πήραν τον τίτλο γιατί ήταν η καλύτερη ομάδα στη μεγαλύτερη διάρκεια του τουρνουά και γιατί δικαιώθηκαν για την επιμονή τους σε μια σειρά γεγονότων:
-Γιατί κράτησαν τον Λεβ και το υπόλοιπο τεχνικό τημ παρά τις συνεχόμενες αποτυχίες σε δυο Euro κι ένα Μουντιάλ.
-Γιατί επένδυσαν 25 εκ ευρώ και δημιούργησαν 131 αθλητικά κέντρα σε όλη τη Γερμανία, ώστε να παίζεται ποδόσφαιρο απο όλες τις ηλικίες με τον τροπο που έχει επιλέγει απο την ομοσπονδία και τους τεχνικούς της.
-Γιατί συνεργάζονται με το πανεπιστήμιο της Κολωνιάς που τους δίνει στο... πιάτο όλα τα στοιχεία των αντιπάλων τους.
-Γιατί αυτά τα στοιχεία και τα ατομικά κάθε αντιπάλου ποδοσφαιριστή στέλνονται στα e-mail των παικτών της Γερμανίας για να ξέρουν τι θα αντιμετωπίσουν.
-Γιατί η Γερμανία επένδυσε χτιζοντας ένα δικό της προπονητικό κέντρο και ένα δικό της ξενοδοχείο στη Βραζιλία με στόχο να φτάσει μέχρι το τέλος, να σηκώσει το κύπελλο και να ραψει το 4ο αστέρι στη φανέλα της.
-Και γιατί μέσω των social media, φρόντισε να κερδίσει τους Βραζιλιάνους στις εξέδρες ώστε να την υποστηρίξουν ακόμα και μετά τα 7 γκολ που έβαλαν στην ομάδα τους!
Κατα συνέπεια για τους Γερμανούς δεν έτυχε, αλλα πέτυχε! Για την Αργεντινή όλα θα ήταν διαφορετικά, αν ο Μεσι έμοιαζε με τον ποδοσφαιριστή που έχουμε γνωρίσει στη Μπαρτσα και όχι η σκιά του!
πηγή:novasports.gr

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…