Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ντιέγκο Μαραντόνα:Προϊόν μάρκετινγκ το βραβείο της «Χρυσής Μπάλας» στον Λιονέλ Μέσι

Αν και ενδεχομένως κανείς δεν θα το περίμενε, ο Λιονέλ Μέσι σήκωσε... τρόπαιο. Όχι αυτό του Μουντιάλ, καθώς η Αργεντινή δεν τα κατάφερε κόντρα στην Γερμανία, αλλά εκείνο του κορυφαίου παίκτη της διοργάνωσης!
Λίγο μετά το φινάλε του μεγάλου τελικού, η FIFA παρέδωσε στον άσο της Μπαρτσελόνα την «Χρυσή Μπάλα» της διοργάνωσης για τα όσα έκανε κατά τη διάρκειά της. 
Μια απόφαση βέβαια που δημιουργεί ερωτηματικά, βάσει της εν γένει απόδοσης του Αργεντινού σταρ, με αποκορύφωμα αυτή στο τελευταίο... ραντεβού.
                             Μαραντόνα: «Ο Μέσι δεν άξιζε τη Χρυσή Μπάλα»
«Στον Μέσι θα χάριζα και τον ουρανό αλλά είναι άδικο να τον βραβεύουμε για κάτι που δεν άξιζε. Είναι ένα βραβείο προϊόν μάρκετινγκ και μου φαίνεται πως δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα» δήλωσε ο Ντιέγκο Μαραντόνα...
Μαραντόνα: «Ο Μέσι δεν άξιζε τη Χρυσή Μπάλα»
Λιονέλ Μέσι: «Ο ίππος δυστρόπησε»...
Ο Γιώργος Χελάκης γράφει  για την απονομή του βραβείου του κορυφαίου παίκτη του Μουντιάλ στον Λιονέλ Μέσι και απορεί με τις επιλογές της παγκόσμιας ομοσπονδίας ποδοσφαίρου.

Στη FIFA τους περισσεύουν λεφτά (να' ναι καλά τα κοροϊδα), αλλά τους λείπουν ακόμα και στοιχειώδεις ποδοσφαιρικές γνώσεις. Ανέδειξαν - μετά τον τελικό - καλύτερο παίκτη της διοργάνωσης τον Λιονέλ Μέσι. Πολύ θα ήθελα αυτοί οι... ξερόλες να εξηγούσαν με ποιο σκεπτικό εξέθεσαν έτσι έναν μεγάλο παίκτη που έκανε ένα μέτριο ως κακό Μουντιάλ. 
Τον παίκτη που για μια ώρα περπατούσε μέσα στο γήπεδο περιφέροντας το καταπονημένο σαρκίο του και οι σωστές πάσες που έκανε ήταν λιγότερες κι από αυτές του τερματοφύλακα Νόιερ. Μόνο άμα θες να κάνεις πλάκα σ' αυτόν τον σπουδαίο ποδοσφαιριστή του δίνεις το βραβείο μετά από το χειρότερο βράδυ της ποδοσφαιρικής καριέρας του. 
Απών ήταν ο Μέσι κι από την πρόκριση της Αργεντινής επί της Ολλανδίας κι από την πρόκριση επί του Βελγίου. Προς τι λοιπόν η βράβευση; Κι αν «αξίζει» το βραβείο ο Μέσι, τι ακριβώς άξιζαν ο Χάμες Ροντρίγκες, ο Αριεν Ρόμπεν, ο Χαβιέρ Μασκεράνο, ίσως κι ο Τόμας Μίλερ. Στα πολλά αλλοπρόσαλλα της FIFA του αξιότιμου Σεπ Μπλάτερ προστέθηκε ένα ακόμα. 
Αυτή η χρυσοφόρος εταιρεία που πλουτίζει συσσωρεύοντας κέρδος εις βάρος και της τελευταίας ικμάδας κάθε ποδοσφαιριστή φορτώνοντας με χρέη κάθε διοργανώτρια χώρα αντί να προκαλεί τον κόσμο με αστείες επιλογές πρέπει να σκεφτεί σοβαρά τα παρακάτω: 

«Ο ίππος δυστρόπησε». Ο ποδοσφαιρικός οργανισμός είναι πάνω από όλα ανθρώπινος οργανισμός. Δεν αντέχει να δίνει εβδομήντα αγώνες κάθε χρόνο περνώντας τη μισή ζωή του μέσα στα αεροπλάνα. FIFA, UEFA, ομοσπονδίες, λίγκες και σύλλογοι οφείλουν να σταθούν με σοβαρότητα πάνω στο πρόβλημα της χωρίς όρια καταπόνησης του ανθρώπινου οργανισμού και να πάρουν μέτρα. 

Εκτός από τον Μέσι υπάρχουν κι άλλοι «ίπποι που δυστρόπησαν». Αν συνεχισθεί αυτή η κατάσταση οι «δύστροποι ίπποι» θα πολλαπλασιαστούν...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…