Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ντιέγκο Μαραντόνα:Προϊόν μάρκετινγκ το βραβείο της «Χρυσής Μπάλας» στον Λιονέλ Μέσι

Αν και ενδεχομένως κανείς δεν θα το περίμενε, ο Λιονέλ Μέσι σήκωσε... τρόπαιο. Όχι αυτό του Μουντιάλ, καθώς η Αργεντινή δεν τα κατάφερε κόντρα στην Γερμανία, αλλά εκείνο του κορυφαίου παίκτη της διοργάνωσης!
Λίγο μετά το φινάλε του μεγάλου τελικού, η FIFA παρέδωσε στον άσο της Μπαρτσελόνα την «Χρυσή Μπάλα» της διοργάνωσης για τα όσα έκανε κατά τη διάρκειά της. 
Μια απόφαση βέβαια που δημιουργεί ερωτηματικά, βάσει της εν γένει απόδοσης του Αργεντινού σταρ, με αποκορύφωμα αυτή στο τελευταίο... ραντεβού.
                             Μαραντόνα: «Ο Μέσι δεν άξιζε τη Χρυσή Μπάλα»
«Στον Μέσι θα χάριζα και τον ουρανό αλλά είναι άδικο να τον βραβεύουμε για κάτι που δεν άξιζε. Είναι ένα βραβείο προϊόν μάρκετινγκ και μου φαίνεται πως δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα» δήλωσε ο Ντιέγκο Μαραντόνα...
Μαραντόνα: «Ο Μέσι δεν άξιζε τη Χρυσή Μπάλα»
Λιονέλ Μέσι: «Ο ίππος δυστρόπησε»...
Ο Γιώργος Χελάκης γράφει  για την απονομή του βραβείου του κορυφαίου παίκτη του Μουντιάλ στον Λιονέλ Μέσι και απορεί με τις επιλογές της παγκόσμιας ομοσπονδίας ποδοσφαίρου.

Στη FIFA τους περισσεύουν λεφτά (να' ναι καλά τα κοροϊδα), αλλά τους λείπουν ακόμα και στοιχειώδεις ποδοσφαιρικές γνώσεις. Ανέδειξαν - μετά τον τελικό - καλύτερο παίκτη της διοργάνωσης τον Λιονέλ Μέσι. Πολύ θα ήθελα αυτοί οι... ξερόλες να εξηγούσαν με ποιο σκεπτικό εξέθεσαν έτσι έναν μεγάλο παίκτη που έκανε ένα μέτριο ως κακό Μουντιάλ. 
Τον παίκτη που για μια ώρα περπατούσε μέσα στο γήπεδο περιφέροντας το καταπονημένο σαρκίο του και οι σωστές πάσες που έκανε ήταν λιγότερες κι από αυτές του τερματοφύλακα Νόιερ. Μόνο άμα θες να κάνεις πλάκα σ' αυτόν τον σπουδαίο ποδοσφαιριστή του δίνεις το βραβείο μετά από το χειρότερο βράδυ της ποδοσφαιρικής καριέρας του. 
Απών ήταν ο Μέσι κι από την πρόκριση της Αργεντινής επί της Ολλανδίας κι από την πρόκριση επί του Βελγίου. Προς τι λοιπόν η βράβευση; Κι αν «αξίζει» το βραβείο ο Μέσι, τι ακριβώς άξιζαν ο Χάμες Ροντρίγκες, ο Αριεν Ρόμπεν, ο Χαβιέρ Μασκεράνο, ίσως κι ο Τόμας Μίλερ. Στα πολλά αλλοπρόσαλλα της FIFA του αξιότιμου Σεπ Μπλάτερ προστέθηκε ένα ακόμα. 
Αυτή η χρυσοφόρος εταιρεία που πλουτίζει συσσωρεύοντας κέρδος εις βάρος και της τελευταίας ικμάδας κάθε ποδοσφαιριστή φορτώνοντας με χρέη κάθε διοργανώτρια χώρα αντί να προκαλεί τον κόσμο με αστείες επιλογές πρέπει να σκεφτεί σοβαρά τα παρακάτω: 

«Ο ίππος δυστρόπησε». Ο ποδοσφαιρικός οργανισμός είναι πάνω από όλα ανθρώπινος οργανισμός. Δεν αντέχει να δίνει εβδομήντα αγώνες κάθε χρόνο περνώντας τη μισή ζωή του μέσα στα αεροπλάνα. FIFA, UEFA, ομοσπονδίες, λίγκες και σύλλογοι οφείλουν να σταθούν με σοβαρότητα πάνω στο πρόβλημα της χωρίς όρια καταπόνησης του ανθρώπινου οργανισμού και να πάρουν μέτρα. 

Εκτός από τον Μέσι υπάρχουν κι άλλοι «ίπποι που δυστρόπησαν». Αν συνεχισθεί αυτή η κατάσταση οι «δύστροποι ίπποι» θα πολλαπλασιαστούν...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης»

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης». Το βιβλίο έχει γράψει ο Γιώργος Πολ Παπαδάκης και αναφέρεται στην ζωή και την πορεία του σπουδαίου ποδοσφαιριστή που υπήρξε εξέχων εκπρόσωπος του Πελοποννησιακού ποδοσφαίρου αλλά και ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών. 
«Ο Δαβουρλής πραγματικά πρέπει να ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα» λέει ο συγγραφέας στην συνέντευξη που έδωσε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου.

Διαβάστε την συνέντευξη του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη:
ΕΡ. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με τον ποδοσφαιριστή Κώστα Δαβουρλή;
ΑΠ. Κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει να βρει τα γκολ από φάουλ που σημείωσε ο Δαβουρλής στη Β΄ Εθνική. Ήθελα να τα αθροίσω με τα 22 που πέτυχε στην Α΄ για να δω το συνολικό ρεκόρ του ποδοσφαιριστή. Άρχισα να ψάχνω στο ελεύθερο τότε αρχείο της «Αθλητικής ηχούς» (για «χαλάρωση» από τι άλλες συγγραφικές μου δραστηριότητες) ένα – ένα τα ματ…

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

 Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι…Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»!-Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως;Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…