Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

«Τι δουλειά έχει η αλεπού στο παζάρι;»

Τι δουλειά έχει η ΕΠΟ, και ανακατεύεται, με τις Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρείες (ΠΑΕ); Η ΕΠΟ, αν δεν κάνω λάθος, είναι μια από τις 26 Ερασιτεχνικές, Αθλητικές, Ομοσπονδίες, με σκοπό τη διάδοση και εκμάθηση του αθλήματος, μέσα από τις Ενώσεις, και τα Σωματεία. Αυτή είναι η δουλειά της.
γράφει ο  Νίκος  Γεωργόπουλος

Η σχέση της ΕΠΟ με τις ΠΑΕ είναι μια διαχρονική στρεβλή σχέση, η οποία έχει συμβάλει στα μέγιστα, σε αυτή την άθλια εικόνα, των Ποδοσφαιρικών Επιχειρήσεων, από το 1979 που επαγγελματοποιήθηκε, ή «δολοφονήθηκε», το λαϊκότερο των αθλημάτων.
Ποτέ δεν ακούσαμε την ΕΠΟ να διαμαρτυρηθεί για την κατάληψη των πρώην Εθνικών Σταδίων, των σημερινών Δημοτικών, από τις ΠΑΕ, πετώντας έξω τα μικρά ερασιτεχνικά σωματεία με τα χιλιάδες παιδιά, αναγκάζοντας τους γονείς, να πηγαίνουν τα παιδιά τους στα 5χ5, τα οποία στην ουσία δεν προσφέρουν τίποτα.
Για παράδειγμα. Ποια ήταν η διαμαρτυρία της ΕΠΟ στην «αρπαγή» του Σταδίου Καραϊσκάκη από τον Ολυμπιακό πετώντας έξω, δεκάδες ερασιτεχνικά σωματεία και χιλιάδες αθλητές, αλλά και σχολεία; «Άκρα του Τάφου Σιωπή».
Στην ουσία εμείς, τα 6,5 εκατομμύρια, που ζούμε κάτω από το όριο της φτώχειας ( συνταξιούχοι, άνεργοι, υποαπασχολούμενοι κλπ. ) κουβαλάμε στην πλάτη μας και τον λεγόμενο επαγγελματικό αθλητισμό. Και βέβαια εντύπωση προκαλεί ο διάλογος που έχει ξεκινήσει της κυβέρνησης με τους Προέδρους των ΠΑΕ οι οποίοι δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τον Αθλητισμό.
Επειδή λοιπόν, σαν συνταξιούχος που μου έχουν πάρει προς το παρόν το 55% της μικρής έτσι και αλλιώς σύνταξης μου και επειδή πονάω αυτόν το χώρο που λέγεται Αθλητισμός, νομίζω ,ότι έχω δικαίωμα πω προς την αθλητική ηγεσία: «Ασχοληθείτε με τα σοβαρά ζητήματα που απασχολούν σήμερα τον αθλητισμό, μην χάνετε τον χρόνο σας με τους Προέδρους των ΠΑΕ. Η βία δεν πρόκειται να σταματήσει. Οι ίδιοι οι πρόεδροι των ΠΑΕ δεν είναι φορείς της βίας; Όταν οι γονείς του ενός παιδιού έχουν να πληρώσουν για την άθληση του, και του άλλου παιδιού δεν έχουν, αυτό δεν είναι βία; Ασχοληθείτε λοιπόν με τον πραγματικό αθλητισμό, και τα πολύ σοβαρά προβλήματα του. Ακούστε κάποιους ανθρώπους που έχουν καταναλώσει τη ζωή τους στο χώρο».

πηγή : ημεροδρόμος

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης»

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης». Το βιβλίο έχει γράψει ο Γιώργος Πολ Παπαδάκης και αναφέρεται στην ζωή και την πορεία του σπουδαίου ποδοσφαιριστή που υπήρξε εξέχων εκπρόσωπος του Πελοποννησιακού ποδοσφαίρου αλλά και ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών. 
«Ο Δαβουρλής πραγματικά πρέπει να ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα» λέει ο συγγραφέας στην συνέντευξη που έδωσε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου.

Διαβάστε την συνέντευξη του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη:
ΕΡ. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με τον ποδοσφαιριστή Κώστα Δαβουρλή;
ΑΠ. Κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει να βρει τα γκολ από φάουλ που σημείωσε ο Δαβουρλής στη Β΄ Εθνική. Ήθελα να τα αθροίσω με τα 22 που πέτυχε στην Α΄ για να δω το συνολικό ρεκόρ του ποδοσφαιριστή. Άρχισα να ψάχνω στο ελεύθερο τότε αρχείο της «Αθλητικής ηχούς» (για «χαλάρωση» από τι άλλες συγγραφικές μου δραστηριότητες) ένα – ένα τα ματ…

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…