Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Έλεος όχι άλλο σώσιμο παρακαλούμε...

Καμαρώστε!!! Αυτοί θα ..."σώσουν" το Νοσοκομείο Χανίων (εδώ) από την κατάρρευση...

...γράφει ο Αντώνης Κρασουδάκης
Ο Διοικητής της τριετίας 2001-2004 κ.Δουλγεράκης που παρέδωσε το Νοσοκομείο με χρέος 12.000.000 και έναν Οργανισμό που εάν φρόντιζε να πληρωθεί το ίδρυμα θα ήταν σε πλήρη
 λειτουργιά και λόγω της επιτυχημένης του θητείας επαναδιορίστηκε το 2009 με 3500 ευρώ μισθό το μήνα για να ολοκληρώσει το έργο του (κλείνει η μια κλινική μετά την άλλη),ο κ.Μαρκογιαννάκης που τοποθέτησε το συμπέθερό του Διοικητή το 2004 ο οποίος παρέδωσε 75.000.000 ευρώ χρέος και 56 μεταταχθέντες σε γραφεία και αποθήκες νοσηλευτές,μεταφορείς,και καθαρίστριες,ο κ.Σκουλάκης που διόρισε διαχρονικά ουκ ολίγους στο ίδρυμα για να ασκούν τη δουλειά τους εκεί σαν πάρεργο της κυρίας ενασχόλησης τους (αγρότες,ποιμένες,επιπλοποιοί κλπ) εξαφανισμένος μετά το 2009 (ευτυχώς που κατέβηκε για Δήμαρχος και θυμήθηκε το δρόμο προεκλογικά) ψήφισε με τα δυο χέρια το μνημόνιο της διάλυσης της Υγείας και τώρα παριστάνει τον ανησυχούντα, ο ιατρός κ.Βιρβιδάκης Δήμαρχος Χανίων από το 2002 επί 8 χρόνια ούτε εφάνη στην πόρτα του Νοσοκομείου (άλλωστε ήταν βέβαιος ότι όλα βαίνουν τέλεια ή πίστευε ότι ήταν αρμοδιότης του Δημάρχου Ελ.Βενιζέλου) κοντά τους και ο Αντιπεριφερειάρχης κ Βουλγαράκης στέλεχος και εκλεγμένος με τις σημαίες των Μνημονιολάγνων σωτήρων της χώρας πιστός εκτελεστής της συγκεκριμένης πολιτικής που διαλύει το ΕΣΥ απόρων και ανησυχών κι αυτός!!! Έλεος όχι άλλο σώσιμο παρακαλούμε...
Διαβάστε επίσης:PSI “κλέφτες”!...του Α.Κρασoυδάκη* 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…