Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εκδικητική συκοφάντηση εκπαιδευτικού που διεκδίκησε τα αυτονόητα

 ΕΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ  ΜΕΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ  ΛΕΣΒΟΥ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 
Τον τελευταίο καιρό, μέσα από δημοσιεύματα σε τοπική εφημερίδα έχει λάβει χώρα μία απαράδεκτη συκοφάντηση εις βάρος συναδέλφου. Παράλληλα όμως αξίζει να σταθούμε στο γεγονός ότι η συγκεκριμένη περίπτωση αναδεικνύει μία από τις πιο επονείδιστες συνέπειες της εφαρμογής του μνημονίου στη δημόσια εκπαίδευση. Η συνεχής και εντεινόμενη υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης θέλει τον εκπαιδευτικό–λάστιχο, χωρίς οργανική θέση, χωρίς την ουσιαστική παιδαγωγική σχέση που εμπεδώνεται από τη σταθερή παρουσία του σε ένα σχολείο. Τελικά, δυστυχώς, όλη αυτή η κατάσταση θα αποβεί μοιραία για την εκπαιδευτική διαδικασία στο σύνολό της και κυρίως για τους μαθητές.

Το πρόβλημα ξεκίνησε από τη στιγμή που η συνάδελφος διεκδίκησε με θάρρος και αξιοπρέπεια στοιχειώδη εργασιακά της δικαιώματα και ήθελε να έχει λόγο για το αντικείμενο της δουλειάς της. Πάλεψε για αυτά όχι παρακαλώντας αλλά απαιτώντας από την Διοίκηση τα αυτονόητα. Θεωρούμε ότι έχει πέσει θύμα ρεβανσισμού γι’ αυτήν την αξιοπρεπή στάση.

Απορούμε επίσης πως στο ίδιο σχολείο την προηγούμενη σχολική χρονιά δεν υπήρχε θέμα συμπεριφοράς της συναδέλφου με τους μαθητές αλλά αυτό δημιουργήθηκε φέτος. Μήπως αυτό δημιουργήθηκε από τη στιγμή, που η συνάδελφος διεκδίκησε με επαγγελματική και συνδικαλιστική αξιοπρέπεια τα αυτονόητα (εύλογο χρόνο μετακίνησης από Άγρα σε ‘Αντισα, πρόσβαση στον εξοπλισμό του σχολείου, παρουσία των μαθητών στη σχολική αίθουσα κλπ).

Καθημερινά η ζωή των Ελλήνων εργαζόμενων ολοένα και δυσκολεύει. Πολύ περισσότερο αυτή των νέων εκπαιδευτικών, αρκετοί εκ των οποίων με αξιόλογα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα καλούνται μέσα σε αντίξοες και για την προσωπική τους ζωή συνθήκες να μορφώσουν τους μαθητές των απομακρυσμένων περιοχών.

Θεωρούμε άδικη, μεροληπτική και ενδεχομένως υστερόβουλη την προσπάθεια έγερσης αλλά και την επακόλουθη διαχείριση του συγκεκριμένου ζητήματος. Πιστεύουμε τέλος ότι τα προβλήματα της εκπαίδευσης, που σήμερα ταλανίζεται από τις συνέπειες της μνημονιακής πολιτικής δεν επιλύονται με τέτοιου τύπου παρεμβάσεις. Φοβόμαστε τέλος ότι η συκοφαντική επίθεση στην συνάδελφο δείχνει και τα κριτήρια της δήθεν αξιολόγησης–χειραγώγησης, που θέλουν να μας επιβάλλουν: να είμαστε κάτω από τον απόλυτο έλεγχο του κάθε Διευθυντή, να σκύβουμε το κεφάλι και να μη μιλάμε, να μην έχουμε άποψη για το περιεχόμενο της δουλειάς μας, να είμαστε απλοί διεκπεραιωτές υπαλληλικών υποχρεώσεων.


Ο Πρόεδρος                                                              Ο Γενικός Γραμματέας
Π. Αθηναίος                                                                  Μ. Στρατάκης 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Πέντε εμβληματικές νίκες του Ολυμπιακού με τον Λεμονή στον πάγκο

Στο πρόσωπο του Τάκη Λεμονή βρήκε τελικά ο Ολυμπιακός τον άνθρωπο που θα προσπαθήσει να κάνει πραγματικότητα το νταμπλ, σε μια χρονιά που τα προβλήματα στους πρωταθλητές έκαναν την εμφάνισή τους με το καλημέρα.
Ο στρατιώτης –κατά δήλωσή του- της ομάδας του Πειραιά θα προσπαθήσει να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο από τον Γενάρη και έπειτα, όταν η ομάδα άρχισε να χάνει τον χαρακτήρα της και να δημιουργεί ένα αρνητικό σερί ηττών.

Ο Λεμονής λοιπόν κλήθηκε να πάρει τις νίκες που θα οδηγήσουν τον Ολυμπιακό την κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου.  Σίγουρα θα χρειαστεί τρεις στο πρωτάθλημα προκειμένου να το εξασφαλίσει και μαθηματικά, ενώ στο κύπελλο ίσως να τον βολέψουν και οι ισοπαλίες, αφού ένα εκτός έδρας γκολ σε τέτοιες διοργανώσεις μπορεί να χρίσει το νικητή.

Με βάση τα παραπάνω, ο Τάκης Λεμονής ήρθε μέχρι το καλοκαίρι –αρχικά- με σκοπό να κυνηγήσει νίκες. Κάτι που έχει κάνει και στο παρελθόν, καταφέρνοντάς τα μια χαρά. Ας θυμηθούμ…