Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΣΒΗΝΟΥΝ» ΤΑ ΟΡΕΙΝΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ Τ.ΔΗΜΟΥ ΦΕΝΕΟΥ

«Στον Καλλικρατικό πλέον Δήμο Φενεού με τις δυσχερείς οικονομικές συνθήκες, οι ορεινές, ναι υπάρχουν και τέτοιες, κοινότητες που ήδη είχαν προβλήματα επί «Καποδίστρια», αρχίζουν να συρρικνώνονται ακόμα περισσότερο.
γράφει ο Γιάννης Λαλιώτης
Άρχισαν τα χωριά να «σβήνουν» και οι λιγοστοί νέοι να φεύγουν, βιώνοντας την γήρανση και την δραματική μείωση του ντόπιου πληθυσμού,την εγκατάλειψη την υποβάθμιση της γης και των παραδοσιακών επαγγελμάτων.
  Ο Καλλικράτης τα έχει φέρει σε κοινωνική, οικονομική, πολιτική και πολιτιστική απομόνωση, παρόλο που ο κύριος Ραγκούσης,ο αρχιτέκτονας του Καλλικράτη είχε υποσχεθεί το αντίθετο.
  Δεν τους φτάνει που μ’ όλο αυτό το ξεγύμνωμα ανάγκασαν τους κατοίκους να μεταναστεύσουν,να εγκαταλείψουν τις πατρικές τους εστίες,τώρα με τα χαράτσια για τα ακίνητα τους υποχρεώνουν να πληρώσουν τρακοσάρια γι’ αυτά τα έρημα, τα εγκαταλελειμμένα και μισογκρεμισμένα σπίτια, τα οποία πασχίζουν με νύχια και με δόντια να τα κρατήσουν όρθια.

Τα ορεινά χωριά του τ. Δήμου Φενεού με την «Καλλικράτεια» συνένωση, με μαθηματική ακρίβεια, οδηγήθηκαν σε περαιτέρω περιθωριοποίηση και μαρασμό. Πόσο δίκιο είχαμε που φωνάζαμε για την δημιουργία του ορεινού δήμου και ήμασταν αντίθετοι στον τεμαχισμό της ορεινής Κορινθίας και στην προσάρτησής της στα πεδινά αστικά κέντρα που αποτέλεσε πληθυσμιακή μειοψηφία, απαξιωμένη από τις κεντρικές επιλογές τους.

Σε αυτό βέβαια βοήθησαν και μερικοί τοπικοί “παραγοντίσκοι” που εκβίαζαν στην δημιουργία του ορεινού Δήμου ….να τους χαιρόμαστε τους «νεκροθάφτες» των ονείρων μας,οι πιο πολλοί από αυτούς ανταμείφτηκαν για τις υπηρεσίες τους με θέσεις στους νέους δήμους.»

ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΑΛΙΩΤΗΣ
ΜΕΣΙΝΟ ΦΕΝΕΟΥ
ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ


Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…