Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ένοχος για τις υπεξαιρέσεις ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος

Την ενοχή του πρώην δημάρχου Θεσσαλονίκης Βασίλη Παπαγεωργόπουλου για την υπόθεση της υπεξαίρεσης - μαμούθ αποφάσισε  το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων.
«Ο δήμαρχος όρισε ως γενικό γραμματέα το στενό συνεργάτη του. Οι δυο τους συνδέονταν στενότατα και ταυτίστηκαν στην κοινή γνώμη.
Ο Μ.Λεμούσιας αναζητούσε μία "πηγή" χρημάτων με πρόσχημα την ενίσχυση της παράταξης του Β.Παπαγεωργόπουλου.
Ο γενικός γραμματέας προέτρεψε τον Π.Σαξώνη να υπεξαιρεί.
Γνώστης ήταν και ο Β. Παπαγεωργόπουλος.
                                  Εστησαν "μηχανή" υπεξαιρέσεων.
Εφταναν χρήματα στα χέρια του δημάρχου αλλά δεν ήθελε να γνωρίζει την προέλευσή τους» είπε ο πρόεδρος του δικαστηρίου εκφωνόντας την απόφαση.

Ενοχος κρίθηκε και ο πρώην γενικός γραμματέας του δήμου Μιχάλης Λεμούσιας για ηθική αυτουργία σε υπεξαίρεση αλλά και ο "πρωταγωνιστής" στην υπόθεση Παναγιώτης Σαξώνης, πρώην υπάλληλος της Ταμειακής Υπηρεσίας του δήμου.

Το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον πρώην δήμαρχο για άμεση συνέργεια δια παραλείψεως.
Ενοχοι κρίθηκαν και οι δύο πρώην διευθυντές της Ταμειακής Υπηρεσίας. Αντίθετα το δικαστήριο έκρινε αθώους τους πρώην αντιδημάρχους Οικονομικών Θ.Αθανάσαρο, Μ.Ζορπίδη και Α.Γερογιάννη. «Ουδεμία ανάμειξη ότι είχαν στην εγκληματική δραστηριότητασ του Σαξώνη.
Ούτε μπορούσαν να το αντιληφθούν. Ούτε περιήλθε στην κατοχή τους οποιοδήποτε ποσό από την υπεξαίρεση.
Αθώοι κρίθηκαν και οι υπόλοιπο 10 υπαλλήλοι που κάθισαν στο εδώλιο του δικαστηρίου.
Οπως είπε ο πρόεδρος του δικαστηρίου η απαγγελία της απόφασης πρέπει να είναι αιτιολογημένη σύμφωνα με τις επιταγές του Συντάγματος.
Μάλιστα όπως είπε η απόφαση θα είναι περίπου 400 σελίδες και θα απαιτηθεί περίπου ένα μήνα για να καθαρογραφεί.
                             «Τυχαία η αποκάλυψη της υπόθεσης»
Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου δεν βρέθηκαν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η υπεξαίρεση ξεκίνησε το 1999 και η εκκίνηση της προσδιορίστηκε με την ανάληψη της διοίκησης του δήμου από το Β.Παπαγεωργόπουλο.
«Πέντε μήνες ακούσαμε λεπτομερώς όλα τα επιχειρήματα.
Η απόφαση πρέπει να απαγγέλεται αιτιολογημένα.
Ο κατηγορούμενος Παναγιώτης Σαξώνης δεν υπεξαιρούσε πριν το 1999.
Αρχισε τότε η υπεξαίρεση...
Από τα μετρητά που παραλάμβανε για φόρους και εισφορές υπεξαιρούσε μεγάλο μέρος τους προσκομίζοντας στο τέλος του έτους πλαστά παραστατικά.
Η δράση του αποκαλύφθηκε από τυχαίο γεγονός» ανέφερε ο πρόεδρος του δικαστηρίου.
                                          Το ύψος της υπεξαίρεσης
Σύμφωνα με την απόφαση το ύψος της υπεξαίρεσης δεν ξεπερνά τα 18.000.000 ευρώ.
«Το χρήματα που έλαβε ο Π.Σαξώνης από το 1999 έως και το 2008 ήταν 21.156779 ευρώ οπότε το ποσό της υπεξαίρεσης δεν μπορεί να υπερβαίνει αυτό το ποσό.
                                   Υπεξαίρεσε συνολικά 17.962.336 ευρώ.
Λάμβανε τα χρήματα αυτά άφθονα και απροβλημάτιστα.
Αρκούσε μία εντολή του δημάρχου να κλείσει η στρόφιγγα των μετρητών.
Ο διευθυντής γνώριζε πολύ καλά ότι τα μετρητά προσαυξάνουν τον κίνδυνο της υπεξαίρεσης.
Εντύπωση προκαλεί η ιλιγγιώδης αύξηση των μετρητών που έπαιρνε ο Π.Σαξώνης μετά το 1999.
Για να έχουμε και μία αίσθηση του ύψους των χρημάτων αυτό το ποσό αντιστοιχεί σε 6,1 δις δραχμές» σημείωσε ο πρόεδρος.
                                                Τα πλαστά διπλότυπα
Οπως είπε ο πρόεδρος τα πλαστά παραστατικά που προσκόμιζε ο υπάλληλος του δήμου Θεσσαλονίκης Παναγιώτης Σαξώνης για να καλύψει την υπεξαίρεση ήταν άτεχνα και εμφανώς διαφορετικά από τα γνήσια και θα έπρεπε να γίνουν αντιληπτά από αυτούς που διενεργούσαν τον έλεγχο.
«Ηταν εξώφθαλμα πλαστά.Ο Σαξώνης επί 9 έτη λυμαίνονταν το ταμείο του δήμου. Είχε ασυλία» είπε χαρακτηριστικά ο πρόεδρος.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο και οι δύο πρώην διευθυντές της Ταμειακής υπηρεσίας «παρείχαν πρόσβαση σε άφθονα μετρητά» και γι' αυτό κηρύχτηκαν ένοχοι για άμεση συνέργεια στην υπεξαίρεση.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης»

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης». Το βιβλίο έχει γράψει ο Γιώργος Πολ Παπαδάκης και αναφέρεται στην ζωή και την πορεία του σπουδαίου ποδοσφαιριστή που υπήρξε εξέχων εκπρόσωπος του Πελοποννησιακού ποδοσφαίρου αλλά και ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών. 
«Ο Δαβουρλής πραγματικά πρέπει να ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα» λέει ο συγγραφέας στην συνέντευξη που έδωσε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου.

Διαβάστε την συνέντευξη του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη:
ΕΡ. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με τον ποδοσφαιριστή Κώστα Δαβουρλή;
ΑΠ. Κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει να βρει τα γκολ από φάουλ που σημείωσε ο Δαβουρλής στη Β΄ Εθνική. Ήθελα να τα αθροίσω με τα 22 που πέτυχε στην Α΄ για να δω το συνολικό ρεκόρ του ποδοσφαιριστή. Άρχισα να ψάχνω στο ελεύθερο τότε αρχείο της «Αθλητικής ηχούς» (για «χαλάρωση» από τι άλλες συγγραφικές μου δραστηριότητες) ένα – ένα τα ματ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…