Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Mε «όνειρα χίλια» αναχώρησε για Σλοβενία η Εθνική ομάδα μπάσκετ

   Χαμηλοί τόνοι και σκυμμένο κεφάλι από Τρινκιέρι και διεθνείς...
Στη Σλοβενία θα χτυπά από σήμερα η καρδιά του ελληνικού μπάσκετ.  
Η αποστολή της Εθνικής Ανδρών αναχώρησε με όνειρα και φιλοδοξίες για τη χώρα που θα φιλοξενήσει το Ευρωμπάσκετ 2013, κρατώντας όμως χαμηλούς τόνους και σκυμμένο κεφάλι.

«Δεν είμαστε έτοιμοι για το μετάλλιο, είμαστε έτοιμοι για το ταξίδι στη Σλοβενία. Πρέπει να πάμε βήμα-βήμα. Έχουμε λίγες μέρες ακόμη. Κάναμε καλή προετοιμασία, οι παίκτες μου είναι καλύτεροι και τώρα χρειαζόμαστε ένα... κλικ. Δεν πρέπει να περιμένουμε ότι από την πρώτη μέρα θα βρεθούμε στην ιδανική κατάσταση» υπογράμμισε πριν την αναχώρηση ο Αντρέα Τρινκιέρι.

«Θα ήταν λάθος. Θα ξεκινήσουμε σταδιακά, θα ανεβάζουμε το επίπεδο. Αυτός είναι ο στόχος μας, κάθε μέρα να γινόμαστε καλύτεροι και να βρισκόμαστε σε καλή αγωνιστική κατάσταση. Είμαι κάτι παραπάνω από ενθουσιασμένος. Είναι η μεγάλη ώρα. Έχουμε παίκτες που είναι νικητές, έχουν πρωταθλήματα, μετάλλια», συμπλήρωσε ο Ιταλός ομοσπονδιακός εκλέκτορας.

Ο Βασίλης Σπανούλης αρνήθηκε να μιλήσει για το ενδεχόμενο κατάκτησης μεταλλίου. «Δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε με αυτό το σκεπτικό. Πάμε να παίξουμε καλό μπάσκετ και να βάλουμε στο γήπεδο όλα όσα δουλέψαμε αυτό τον καιρό. Δεν χρειάζεται να βλέπουμε μακριά, ούτε να λέμε μεγάλα λόγια. Είδαμε και στο τουρνουά στη Γερμανία ότι η Ελλάδα δεν είναι φαβορί για το Ευρωμπάσκετ. Υπάρχουν κι άλλες πολύ δυνατές ομάδες. Όλοι μπορούν να νικήσουν όλους», τόνισε.

Όσο για το κίνητρο ενός αθλητή που έχει κατακτήσει σχεδόν τα πάντα στην καριέρα του; «Αυτό και μόνο είναι κίνητρο: η παρουσία στην Εθνική ομάδα. Αν δεν είχαμε αυτό το κίνητρο, θα ήταν άλλοι εδώ τώρα. Δεν χρειάζεται καν να μιλάμε για κίνητρο. Το να παίζουμε για την Εθνική είναι κάτι που κάνουμε με αγάπη και τιμή».

Από την πλευρά του, ο Κώστας Παπανικολάου αρνήθηκε επίσης το χαρακτηρισμό του φαβορί. «Υπάρχει αυτοπεποίθηση, θέληση, θετική σκέψη. Η εμπειρία είναι κάτι πολύ σημαντικό και βοηθάει έναν αθλητή. Όποιος ασχολείται και ξέρει, γνωρίζει ότι τα περί φαβορί δεν μετράνε», είπε ο παίκτης της Μπαρτσελόνα.

«Το μπάσκετ είναι ανοιχτό άθλημα. Ο καλύτερος θα κερδίσει τις περισσότερες φορές, αλλά έχουμε δει πόσες φορές έχουν γίνει ανατροπές και εκπλήξεις. Δεν θέλουμε να είμαστε μία από αυτές. Όλοι πρέπει να έχουμε σκυμμένο το κεφάλι και να δουλεύουμε ως το τελευταίο λεπτό», πρόσθεσε.

Ο Κώστας Σλούκας δεν θέλησε επίσης να απαντήσει στην ερώτηση για το που μπορεί να φτάσει η Ελλάδα, εστιάζοντας στον εναρκτήριο αγώνα: «Αυτό που προέχει είναι το παιχνίδι της πρεμιέρας. Και από εκεί θα συνεχίσουμε αγώνα με αγώνα. Μια επιτυχία είναι καλοδεχούμενη. Είναι σημαντικό να παίξουμε καλό μπάσκετ και να προχωρήσουμε βήμα-βήμα».

Τέλος, ο «νέος» της αποστολής, ο σέντερ του Πανιωνίου Bασίλης Καββαδάς, δήλωσε: «Δουλέψαμε σκληρά στην προετοιμασία έχουμε μπει στο τελικό στάδιο και τώρα όλοι θέλουμε να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Δεν θα πω μεγάλα λόγια. Θα πω μόνο ότι θα δώσουμε και την ψυχή μας σε κάθε αγώνα ξεχωριστά».

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…