Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αυτός είναι ο νικητής του σημερινού τελικού...

Σε αυτό το άλλο Παγκόσμιο Κύπελλο το βραβείο δεν είναι η δόξα, αλλά οι μεγάλες πωλήσεις και το μερίδιο αγοράς. Είναι ο ανταγωνισμός των εταιρειών παραγωγής αθλητικού υλικού, που κυνηγούν την απόκτηση του μεγαλύτερου δυνατού μεριδίου της παγκόσμιας ποδοσφαιρικής αγοράς, που υπολογίζεται ότι διαμορφώνεται στο ύψος των 17 δισ. δολαρίων.
Ο σημερινός τελικός διαλύει τα σενάρια συνωμοσίας που υποστηρίζουν ότι τους τελικούς τούς κανονίζουν και τους μοιράζουν οι δυο μεγάλες εταιρείες του χώρου: η ΝΙΚΕ και η adidas. 
Η γερμανική πολυεθνική, ο παλιός του χώρου αφού εμφανίστηκε πρώτη φορά σε Μουντιάλ, στα πόδια των παικτών της «νατσιονάλμανσαφτ» στο Παγκόσμιο Κύπελλο του '54, έντυνε ομάδες που κατέκτησαν το Παγκόσμιο Κύπελλο το '98 και το 2010 και προφανώς θα είναι δικός της ο νικητής και αυτού του Μουντιάλ. Ντύνει και τις δύο ομάδες του τελικού. Ο αντίπαλός της, η ΝΙΚΕ, ντύνει τη Βραζιλία από το 1994, πήρε μαζί της το Κύπελλο το 2002 και υπολόγιζε ότι αυτό το Μουντιάλ θα ήταν δικό της. Στους ημιτελικούς, όμως, έχασε και τις δυο της ομάδες.
Έχει μια σημασία πάντως πως τρεις μέρες πριν τον ημιτελικό, η εταιρεία που διαθέτει τη φανέλα της ΝΙΚΕ στη Βραζιλία έκανε μία μείωση στην τιμή της που έφθανε στο 35%. Μέχρι τότε, η τιμή της φανέλας έφθανε το 1/3 του κατώτατου μισθού. 
Η ΝΙΚΕ μπήκε αργά στον χώρο του ποδοσφαίρου, που ήταν κυρίως φέουδο της adidas και της αδελφής της Puma, που κέρδισε το Παγκόσμιο του 2006 με την Ιταλία. 
Κι ας έγινε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 στο γήπεδο της adidas, στη χώρα όπου έχει την έδρα της (όπως και η Puma). Πάντως, μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2006 η NIKE προσπάθησε να κάνει το μεγάλο κόλπο και να κλέψει την εθνική Γεμανίας από την adidas, προσφέροντας μάλιστα και περισσότερα από την ανταγωνίστριά της, αλλά ήταν ζήτημα «εθνικής υπερηφάνειας» για τη χώρα που έχει κάνει άγαλμα -κυριολεκτικά- το παπούτσι της adidas τιμώντας το «θαύμα της Βέρνης». 
Η Puma, ο τρίτος σε μέγεθος παίκτης της ποδοσφαιρικής αγοράς, είναι η μόνη εταιρεία από τις 3 μεγάλες που τα τελευταία δώδεκα χρόνια επένδυσε στην Αφρική και μάλιστα σε τέτοια έκταση, ποντάροντας στο Μουντιάλ του 2010.
Ολοκληρωτική επικράτηση
H Puma, λόγω μεγέθους, δεν έχει τον ίδιο προϋπολογισμό μάρκετινγκ που έχουν οι βασικοί της ανταγωνιστές, αλλά «ντύνει» 11 εθνικές ομάδες αφρικανικών χωρών, ενώ είναι και εμπνευστής και βασικός χρηματοδότης μιας πρωτοβουλίας που έχει στόχο να βελτιώσει τη θέση των μικρών βαμβακοκαλλιεργητών στην Αφρική. 
Το Μουντιάλ του 2010 τόνωσε τις πωλήσεις της παράλληλα με τη δημοσιότητα που κερδίζει από την εθνική ομάδα στίβου της Τζαμάικα -και τον Γιουσέιν Μπολτ- αλλά και την παγκόσμια πρωταθλήτρια του 2006 ομάδα της Ιταλίας. Όμως, ούτε κατά διάνοια δεν έφτασε να απειλήσει τους 2 μεγάλους και ιδιαίτερα την αδελφή της, adidas.
Η μεγάλη γερμανική πολυεθνική προμηθεύει την μπάλα του αγώνα για το Παγκόσμιο Κύπελλο από το 1970, είναι επίσημος χορηγός της ΦΙΦΑ, ενώ φέτος η NIKE στη Βραζιλία, για πρώτη φορά, έχει 10 από τις 32 ομάδες, σε σύγκριση με τις εννέα της adidas που θα βρεθεί για πρώτη φορά με δύο ομάδες στον τελικό από το '90.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς τους, οι άνθρωποι της adidas περιμένουν ρεκόρ πωλήσεων ύψους 2,7 δισ. δολαρίων το 2014, ξεπερνώντας τα 2,3 δισ. της Nike, που αναφέρθηκαν ως πρόβλεψη για το οικονομικό έτος που θα ολοκληρωθεί τον Δεκέμβρη. Μόνον οι ΗΠΑ είναι προνομιακό πεδίο ποδοσφαιρικής υπεροχής της ΝΙΚΕ, η οποία συνολικά -σε όλα τα σπορ- πραγματοποιεί μεγαλύτερες πωλήσεις απ' όσες η βασική της ανταγωνίστρια. Πολύ πιθανόν, η adidas να επιδιώξει μία πολυδάπανη και εντυπωσιακή κίνηση για να διεκδικήσει την πρωτιά. Τώρα είναι η καλύτερη στιγμή και η κίνηση μπορεί να λέγεται Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Ύστατη έκκληση
Διαβάστε το Μανιφέστο "Ύστατη Έκκληση"
Το κείμενο-μανιφέστο "Ύστατη Έκκληση" έρχεται από την Ισπανία και φιλοδοξει να αλλάξει το ρου της Ιστορίας...
Το μανιφέστο  υπογράφουν ηγέτες της Aριστεράς και κοινωνικών κινημάτων στην Ισπανία , από τον Κάγιο Λάρα και τον Αλμπέρτο Γκαρθόν της Ενωμένης Αριστεράς,τον Πάμπλο Ιγκλέσιας και την Τερέσα Ροντρίγκεθ του Podemos ,μέχρι τον ΓΓ. του Κομμουνιστικού κόμματος Χοσέ Λουίς Θεντέγια και τον Χάϊμε Παστόρ της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. 
Το υπογράφουν επίσης σημαντικές προσωπικότητες από το χώρο της διανόησης των επιστημών, της λογοτεχνίας ή του θεάτρου, που τοποθετούνται στα αριστερά της σοσιαλδημοκρατίας και φτάνουν μέχρι και τον αναρχοσυνδικαλισμό…

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Η Τέχνη στα χρόνια της Αντίστασης

Στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα 1941 - 1944 δεν πήραν μέρος μόνον οι ένοπλοι και οι άλλοι αγωνιστές που πλαισίωναν τις αντιστασιακές οργανώσεις, αλλά και ο πνευματικός κόσμος της χώρας.
Λογοτέχνες, θεατρικοί συγγραφείς, συνθέτες, ηθοποιοί, ζωγράφοι, χαράκτες, δημοσιογράφοι.

 Εμπνεόμενοι από τον αγώνα για την ελευθερία και από τα ιδανικά της Αντίστασης,οι πνευματικοί άνθρωποι δημιούργησαν μια νέα λογοτεχνία, ένα νέο θεατρικό λόγο, μια νέα μουσική, επαναστατικά τραγούδια, νέες μορφές εικαστικών τεχνών.
Δημιούργησαν την αντιστασιακή Τέχνη που ξεσήκωνε το λαό κατά των κατακτητών και συγχρόνως απαθανάτιζε τους αγώνες και τις θυσίες του.
Η ελληνική αντιστασιακή Τέχνη πήρε τέτοια έκταση και δύναμη, που δε συναντάται σε καμία άλλη κατεχόμενη χώρα.
Η πολιτιστική έκρηξη, που άρχισε από τις πρώτες μέρες της Κατοχής και κορυφώθηκε το καλοκαίρι του 1944, υπήρξε ένα θαύμα που προοιωνιζόταν ένα λαμπρό μέλλον για το νεοελληνικό πολιτισμό. Δυστυχώς, όμως, η ιμπεριαλιστική επέμβαση, που με ραδιου…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…