Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τους δουλεύει όλους ο Χιου - Ξου - Ντάλας!

Όσο υπάρχει ποδόσφαιρο στην Ελλάδα το πρώτο που θα παίζει είναι η διαιτησία. Αυτή είναι η μαύρη αλήθεια. Δεν υπάρχει ποδόσφαιρο, δεν υπάρχει πρωτάθλημα. Κι αν υπάρχουν είναι μόνο για ένα λόγο. Για να δικαιολογούν την ανάγκη να τα βάζουν με τη διαιτησία. Δικαίως, αδίκως, άσχετο.
γράφει ο αποδυτηριάκιας
Φέρανε ξένο αρχιδιαιτητή. Φοβερά πράγματα. Σα να φέρανε ξένο πρωθυπουργό. Ξένο πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Και ο άνθρωπος τους κάνει πλάκα. Πολύ καλώς κάνει. Κι εγώ να ήμουν στη θέση του έτσι θα ξηγιόμουν. 
Δεν έχει ξαναγίνει. Το ελληνικό πρωτάθλημα είναι ένα από τα χειρώτερα στην Ευρώπη. Ίσως το χειρότερο στη Δυτική Ευρώπη. Και ο Σκωτσέζος αρχιδιαιτητής, που λίγοι θυμούνται πως έχει αναλάβει καθήκοντα, είπε στους προέδρους, στους εκπροσώπους των ΠΑΕ: Έχετε ένα από τα καλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης. Η χοντρή πλάκα.
Φοβερά πράγματα. Σα να είπε η Μέρκελ στον Σαμαρά: “Θέλεις κούρεμα στα δάνεια; Καλά, μαλάκας είσαι, ρε Αντώνη! Δεν μου χρωστάτε τίποτα. Πού τα βρήκες τα κερατιάτικα, σταμάτα αυτό το παραμύθι που πουλάς στην Ελλάδα και τον κοσμάκη τον έχεις ψοφήσει στους φόρους και τα χαράτσια”.
Έτσι που λες. Ανεβασμένο πρωτάθλημα έχετε, είπε ο Χιου Ντάλας και η διαιτησία πάει καλά, κι εγώ έχω το κουμάντο, εγώ ορίζω τους διαιτητές. Άρα, αυτά που λέει ο Μπέος, ότι ο Σκωτσέζος είναι μαϊμού αρχιδιαιτητής, διακοσμητικό στοιχείο, δεν στέκουν.
Παρακάτω. Δεν υπάρχει παρακάτω. Αυτό που είπαμε. Αυτή η αρρώστεια, αυτή η σύφιλη με την διαιτησία δεν αλλάζει με τίποτα. Ένα λόγο έχει το πρωτάθλημα στην Ελλάδα. Να τα βάζουμε με την διαιτησία. Αυτή η βιόλα δεν αλλάζει με τίποτα.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…