Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο αστικός μύθος και η πραγματική ιστορία του τερματοφύλακα με τα "σπασμένα χέρια

Η πραγματική ιστορία και το ποδοσφαιρικό τέλος του Χέλμουτ Ντουκαντάμ

Πολλές ιστορίες έχουν ακουστεί για τον σκληρό και πολλές φορές απάνθρωπο τρόπο της διακυβέρνησης Τσαουσέσκου...ωστόσο,όπως αποδεικνύεται,κάποιες τουλάχιστον από αυτές δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα... 


Μια από αυτές άγγιξε τα όρια του αστικού μύθου και έχει να κάνει με την απίστευτη ιστορία ενός τερματοφύλακα σε τελικό του κυπέλλου πρωταθλητριών ομάδων Ευρώπης (τον πρόγονο του σημερινού Champions League). Πρωταγωνιστές σε αυτή την ιστορία είναι δύο. Ο πρώτος είναι ο Χέλμουτ Ντουκαντάμ, τερματοφύλακας της Στεάουα Βουκουρεστίου. Ο δεύτερος είναι ο Νίκου Τσαουσέσκου, γιος του Νικολάι. 
Σύμφωνα, λοιπόν, με εκείνο τον αστικό μύθο ο νεαρός Τσαουσέσκου αφού… είδε και απόειδε με τις επιτυχίες του Ντουκαντάμ τόσο στο γήπεδο όσο και στις γυναίκες αποφάσισε να λάβει δραστικά μέτρα σπάζοντας τα χέρια του γκολκίπερ και ταυτόχρονα κόβοντας του μια και καλή το ποδόσφαιρο. 

Αντίπαλος της Στεάουα στον τελικό του 1986 που έγινε στη Σεβίλλη ήταν η Μπαρτσελόνα των πολλών αστέρων. Η μικρή ρουμάνικη ομάδα την νίκησε καθώς ο Ντουκαντάμ απέκρουσε όσα πέναλτι εκτέλεσαν οι Καταλανοί στη ρώσική ρουλέτα που οδηγήθηκε ο αγώνας μετά το στείρο 0-0 της κανονικής διάρκειας αλλά και της παράτασης. Το γεγονός, ότι αντίπαλος ήταν το καμάρι της Καταλωνίας βοήθησε στο να γιγαντωθεί ο συγκεκριμένος αστικός μύθος δεδομένου πως κάποιοι εκμεταλλευόμενοι το γεγονός πως τότε ούτε η πληθώρα των ΜΜΕ υπήρχε αλλά ούτε και internet με τη βοήθεια του οποίου η είδηση μεταφέρεται με την ταχύτητα της αστραπής από την μία άκρη του πλανήτη στην άλλη, έμπλεξαν και την Ρεάλ Μαδρίτης. 

Πως έμπλεξαν σε όλο αυτό οι «Μαδριλένοι»;
Σύμφωνα με τον αστικό μύθο ο τότε πρόεδρος της Ρεάλ Ραμόν Μεντόζα από την χαρά του που οι Ρουμάνοι κέρδισαν την μισητή αντίπαλο και μάλιστα μέσα στην Ισπανία, έστειλε στον Χέλμουτ Ντουκαντάμ μια Mercedes, σαν δώρο! Μια μέρα, λοιπόν, που ο Ντουκαντάμ έκανε βόλτες στο Βουκουρέστι με το πολυτελές αυτοκίνητο συναντήθηκε με τον Νικολάι Τσαουσέσκου ο οποίος είχε βάλει ήδη στο μάτι τον τερματοφύλακα εξαιτίας της επιτυχίας του στο ποδόσφαιρο αλλά και στο… ωραίο φύλλο! Ο γιος του δικτάτορα, «στράβωσε» και ζήτησε από τον Ντουκαντάμ το αυτοκίνητο το οποίο όπως του είχε πει (σύμφωνα πάντα με τον αστικό μύθο) δεν «ταίριαζε στην εικόνα που θα έπρεπε να έχει ένας κομμουνιστής»!



Ο ήρωας της Σεβίλλης, όπως ήδη τον είχαν αναγορεύσει οι Ρουμάνοι, αρνήθηκε να δώσει το αυτοκίνητο και έτσι στη συνέχεια ανέλαβε δράση η μυστική αστυνομία της χώρας, η περιβόητη Securitate, η οποία του έσπασε τα χέρια αλλά και τα δάχτυλά (σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή ο ίδιος ο Νίκου τον είχε πυροβολήσει) προκειμένου να είναι σίγουρο ότι δεν πρόκειται να ξαναπαίξει ποδόσφαιρο ποτέ. 

Και όντως. Ο Χέλμουτ Ντουκαντάμ δεν ξανάπαιξε ποτέ ποδόσφαιρο όπως είχε αποδείξει πως μπορεί να το κάνει εκείνο το βράδυ στον τελικό του πρωταθλητριών στη Σεβίλλη. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι πως κανείς δεν του έσπασε τα χέρια. Ούτε έπιασε (σύμφωνα με έναν άλλο αστικό μύθο) η κατάρα των οπαδών της Μπαρτσελόνα. Την αλήθεια την αποκάλυψε ο ίδιος ο Ντουκαντάμ περίπου 15 αργότερα.




«Ένα πρωί, το καλοκαίρι του 1986, ξύπνησα με φοβερούς πόνους στο δεξί μου χέρι. Το ένιωθα συνέχεια μουδιασμένο. Δεν μπορούσα να το κουνήσω. Πήγα στο νοσοκομείο και βρέθηκε ένα ανεύρυσμα το οποίο όπως είπαν οι γιατροί θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμα και σε ακρωτηριασμό του χεριού μου. Κανείς δεν μου έσπασε τα χέρια. Κανείς δεν με πυροβόλησε και κανείς δεν μου έκανε… δώρο μια Mercedes» είχε πει ο Ντουκαντάμ ο οποίος αποκάλυψε πως η ανταμοιβή του για εκείνο τον θρυλικό αγώνα ήταν 200 δολάρια και ένα αυτοκίνητο μάρκας Dacia από την κυβέρνηση της Ρουμανίας!


Η περιπέτεια της υγείας του Χέλμουτ Ντουκαντάμ τον ανάγκασε να μπαινοβγαίνει στα νοσοκομεία και να κάνει το ένα μπάι-πας μετά το άλλο. Το τελευταίο, μάλιστα, έγινε το 2012! Με βάση αυτή την εξέλιξη ήταν δεδομένο πως δεν θα μπορούσε να παίξει ποδόσφαιρο σε υψηλό επίπεδο. Τρία χρόνια αργότερα επανήλθε στην ενεργό δράση παίζοντας στη Βάγκονουλ Άραντ, ομάδα της δεύτερης κατηγορίας της Ρουμανίας. Αγωνίστηκε εκεί για δυο σεζόν, χωρίς να καταφέρει να κάνει κάτι το ιδιαίτερο και έτσι το 1991 κρέμασε τα γάντια του σε ηλικία 32 ετών.

Στη συνέχεια εργάστηκε ως συνοριοφύλακας στη γενέτειρά του, τη Σέμλακ και άνοιξε μια σχολή ποδοσφαίρου, αλλά τα πολλά οικονομικά προβλήματα τον ανάγκασαν να πουλήσει τα πάντα και να πάει (το 2003) στο Φοίνιξ της Αριζόνας στις ΗΠΑ προκειμένου να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη αλλά γύρισε στη πατρίδα του ένα χρόνο αργότερα χωρίς να έχει καταφέρει κάτι. 
Ο τελικός του κυπέλλου πρωταθλητριών το 1986 
Πέρα από τους αστικούς μύθους και τις φήμες, ωστόσο, στην ιστορία έχει περάσει και ο αγώνας ανάμεσα στην Στεάουα Βουκουρεστίου και την Μπαρτσελόνα. Δεν πέρασε στην ιστορία για το ποιοτικό ποδόσφαιρο που είχε παιχτεί εκείνο το βράδυ στη Σεβίλλη αλλά για το εκπληκτικό και ακατάρριπτο έως σήμερα ρεκόρ του Ντουκαντάμ να αποκρούσει και τα τέσσερα πέναλτι που εκτέλεσαν οι ποδοσφαιριστές της Μπαρτσελόνα, χαρίζοντας με τον τρόπο αυτό το βαρύτιμο τρόπαιο του πρωταθλητή Ευρώπης στους Ρουμάνους. 

Η Στεάουα Βουκουρεστίου για να φτάσει στη Σεβίλλη, είχε αποκλείσει κατά σειρά την Βέιλε από την Δανία, την Χόνβεντ από την Ουγγαρία, την Κουούσισι από την Φινλανδία και την Άντερλεχτ από το Βέλγιο, προτού κλείσει θέση στον τελικό της 7ης Μαΐου 1986.

Στο Σάντσεθ Πιθχουάν και υπό το βλέμμα 70.000 θεατών, βρήκε μπροστά της την Μπαρτσελόνα. Οι Καταλανοί κυριάρχησαν στον αγωνιστικό χώρο αλλά δεν μπόρεσαν να σκοράρουν ούτε στα 90 λεπτά της κανονικής διάρκειας ούτε στα 30 της παράτασης. Κάπως έτσι ο αγώνας οδηγήθηκε στην ψυχοφθόρο διαδικασία των πέναλντι όπου έμελλε να λάμψει το άστρο του Χέλμουτ Ντουκαντάμ. 
Ο τερματοφύλακας της Στεάουα αποκρούει διαδοχικά τα πέναλτι των Χοσέ Ραμόν Αλεξάνκο και Άνχελ Πεντράθα (μετέπειτα τεχνικός του Ηρακλή και του Πανσερραϊκού). Η διαδικασία, ωστόσο, εξελίσσεται σε θρίλερ δεδομένου πως και για τους Ρουμάνους αστοχούν οι Μιχαΐλ Μαγεάρου (αργότερα έπαιξε στη Παναχαϊκή) και ο (μετέπειτα τεχνικός του ΠΑΟΚ) Λάσλο Μπόλονι. 

Αυτό, όμως, δεν φαίνεται να πτοεί τον Ντουκαντάμ ο οποίος αποκρούει και τα δυο επόμενα πέναλτι των Καταλανών, εκτελεστές των οποίων ήταν οι Πίτσι Αλόνσο και Μάρκος Αλόνσο Πένια! Στο μεταξύ για την Στεάουα έχουν σκοράρει οι Μάριους Λάκατους και Γκάμπι Μπάλιντ, νικώντας τον Φρανσίσκο Χαβιέρ Ουρουτικοετσέα, και διαμορφώνοντας το τελικό 2-0 που έδωσε το κύπελο στους Ρουμάνους οι οποίοι έγιναν η πρώτη ανατολική ομάδα που το κατακτούσε. 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Πέντε εμβληματικές νίκες του Ολυμπιακού με τον Λεμονή στον πάγκο

Στο πρόσωπο του Τάκη Λεμονή βρήκε τελικά ο Ολυμπιακός τον άνθρωπο που θα προσπαθήσει να κάνει πραγματικότητα το νταμπλ, σε μια χρονιά που τα προβλήματα στους πρωταθλητές έκαναν την εμφάνισή τους με το καλημέρα.
Ο στρατιώτης –κατά δήλωσή του- της ομάδας του Πειραιά θα προσπαθήσει να αντιστρέψει το αρνητικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο από τον Γενάρη και έπειτα, όταν η ομάδα άρχισε να χάνει τον χαρακτήρα της και να δημιουργεί ένα αρνητικό σερί ηττών.

Ο Λεμονής λοιπόν κλήθηκε να πάρει τις νίκες που θα οδηγήσουν τον Ολυμπιακό την κατάκτηση του πρωταθλήματος και του κυπέλλου.  Σίγουρα θα χρειαστεί τρεις στο πρωτάθλημα προκειμένου να το εξασφαλίσει και μαθηματικά, ενώ στο κύπελλο ίσως να τον βολέψουν και οι ισοπαλίες, αφού ένα εκτός έδρας γκολ σε τέτοιες διοργανώσεις μπορεί να χρίσει το νικητή.

Με βάση τα παραπάνω, ο Τάκης Λεμονής ήρθε μέχρι το καλοκαίρι –αρχικά- με σκοπό να κυνηγήσει νίκες. Κάτι που έχει κάνει και στο παρελθόν, καταφέρνοντάς τα μια χαρά. Ας θυμηθούμ…