Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι φίλοι του Ολυμπιακού χιουχάρισαν τις εθνικιστικές υπερβολές του Αντι Λίλα

Aντιδράσεις προκάλεσε ο πανηγυρισμός του παίκτη του ΠΑΣ Γιάννινα Αντι Λίλα, όταν πέτυχε το μοναδικό γκολ κατά του Ολυμπιακού,στον αγώνα που έληξε με το εμφατικό 5-1 υπέρ των ερυθρολεύκων. Ο Αλβανός παίκτης σχημάτισε τον αλβανικό αετό (σύμβολο του Αλβανικού εθνικισμού και της «Μεγάλη Αλβανίας») και οι φίλοι των «ερυθρόλευκων»... εξερράγησαν.
Η κίνηση του 29χρονου Αλβανού προκάλεσε τις έντονες αποδοκιμασίες των φιλάθλων που βρέθηκαν στο «Γ. Καραϊσκάκης»,ωστόσο αυτός δεν έδωσε σημασία και συνέχεια γονάτισε στο χορτάρι, κάνοντας πως προσεύχεται, με τα γιουχαρίσματα να μην σταματούν....
Οι εθνικιστικές υπερβολές του Αντι Λίλα  είναι γνωστές.Χαρακτηριστικό παράδειγμά, η συμμετοχή του στον... πανικό στην Σερβία. Τότε που ένα drone με την σημαία της Μεγάλης Αλβανίας πέταξε πάνω από το γήπεδο της Παρτιζάν, βάζοντας φωτιά στην αναμέτρηση. Οι παίκτες ήρθαν στα χέρια, οπαδοί έκαναν... ντου, με το παιχνίδι να διακόπτεται (δείτε το video) . Και φυσικά, ο Λίλα στην πρώτη γραμμή της μάχης! 

Δεν είναι η πρώτη φορά! 
Ναι, δεν είναι... Ο συγκεκριμένος συμβολισμός τείνει να γίνει συνήθεια για τον Λίλα. Συγκεκριμένα, αυτή είναι η τρίτη φορά που πανηγυρίζει έτσι μέσα στον τελευταίο χρόνο! Το έκανε ξανά με την φανέλα της Πάρμα, όταν σκόραρε κόντρα στην Ίντερ, ενώ... μύησε ακόμα και τον Πορτογάλο σταρ της Ρεάλ, Πέπε, μετά την αναμέτρηση των Εθνικών τους ομάδων! 

Για να είμαστε δίκαιοι, βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως με αυτόν τον τρόπο έχουν πανηγυρίσει αρκετοί παίκτες, ακόμα και σε Ελληνικά γήπεδα. Το ίδιο έκανε και ο Κασάμι όταν χάρισε στον Ολυμπιακό την νίκη κόντρα στην Γιουβέντους, για παράδειγμα. Ενώ επίσης, ακόμα και ο Κονέ, που αγωνίζεται με την φανέλα της Εθνικής, έχει ανεβάσει στο παρελθόν φωτογραφία όπου σχηματίζει με τα χέρια του τον «αετό». 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης»

Ξεχωριστό ενδιαφέρον έχει το βιβλίο «Κώστας Δαβουρλής:Ο Πελέ της Ευρώπης». Το βιβλίο έχει γράψει ο Γιώργος Πολ Παπαδάκης και αναφέρεται στην ζωή και την πορεία του σπουδαίου ποδοσφαιριστή που υπήρξε εξέχων εκπρόσωπος του Πελοποννησιακού ποδοσφαίρου αλλά και ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες όλων των εποχών. 
«Ο Δαβουρλής πραγματικά πρέπει να ήταν ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που πέρασε από τα ελληνικά γήπεδα» λέει ο συγγραφέας στην συνέντευξη που έδωσε με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου.

Διαβάστε την συνέντευξη του Γιώργου Πολ. Παπαδάκη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη:
ΕΡ. Ποια ήταν η αφορμή για να ασχοληθείτε με τον ποδοσφαιριστή Κώστα Δαβουρλή;
ΑΠ. Κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να ψάχνει να βρει τα γκολ από φάουλ που σημείωσε ο Δαβουρλής στη Β΄ Εθνική. Ήθελα να τα αθροίσω με τα 22 που πέτυχε στην Α΄ για να δω το συνολικό ρεκόρ του ποδοσφαιριστή. Άρχισα να ψάχνω στο ελεύθερο τότε αρχείο της «Αθλητικής ηχούς» (για «χαλάρωση» από τι άλλες συγγραφικές μου δραστηριότητες) ένα – ένα τα ματ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…