Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι φίλοι του Ολυμπιακού χιουχάρισαν τις εθνικιστικές υπερβολές του Αντι Λίλα

Aντιδράσεις προκάλεσε ο πανηγυρισμός του παίκτη του ΠΑΣ Γιάννινα Αντι Λίλα, όταν πέτυχε το μοναδικό γκολ κατά του Ολυμπιακού,στον αγώνα που έληξε με το εμφατικό 5-1 υπέρ των ερυθρολεύκων. Ο Αλβανός παίκτης σχημάτισε τον αλβανικό αετό (σύμβολο του Αλβανικού εθνικισμού και της «Μεγάλη Αλβανίας») και οι φίλοι των «ερυθρόλευκων»... εξερράγησαν.
Η κίνηση του 29χρονου Αλβανού προκάλεσε τις έντονες αποδοκιμασίες των φιλάθλων που βρέθηκαν στο «Γ. Καραϊσκάκης»,ωστόσο αυτός δεν έδωσε σημασία και συνέχεια γονάτισε στο χορτάρι, κάνοντας πως προσεύχεται, με τα γιουχαρίσματα να μην σταματούν....
Οι εθνικιστικές υπερβολές του Αντι Λίλα  είναι γνωστές.Χαρακτηριστικό παράδειγμά, η συμμετοχή του στον... πανικό στην Σερβία. Τότε που ένα drone με την σημαία της Μεγάλης Αλβανίας πέταξε πάνω από το γήπεδο της Παρτιζάν, βάζοντας φωτιά στην αναμέτρηση. Οι παίκτες ήρθαν στα χέρια, οπαδοί έκαναν... ντου, με το παιχνίδι να διακόπτεται (δείτε το video) . Και φυσικά, ο Λίλα στην πρώτη γραμμή της μάχης! 

Δεν είναι η πρώτη φορά! 
Ναι, δεν είναι... Ο συγκεκριμένος συμβολισμός τείνει να γίνει συνήθεια για τον Λίλα. Συγκεκριμένα, αυτή είναι η τρίτη φορά που πανηγυρίζει έτσι μέσα στον τελευταίο χρόνο! Το έκανε ξανά με την φανέλα της Πάρμα, όταν σκόραρε κόντρα στην Ίντερ, ενώ... μύησε ακόμα και τον Πορτογάλο σταρ της Ρεάλ, Πέπε, μετά την αναμέτρηση των Εθνικών τους ομάδων! 

Για να είμαστε δίκαιοι, βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως με αυτόν τον τρόπο έχουν πανηγυρίσει αρκετοί παίκτες, ακόμα και σε Ελληνικά γήπεδα. Το ίδιο έκανε και ο Κασάμι όταν χάρισε στον Ολυμπιακό την νίκη κόντρα στην Γιουβέντους, για παράδειγμα. Ενώ επίσης, ακόμα και ο Κονέ, που αγωνίζεται με την φανέλα της Εθνικής, έχει ανεβάσει στο παρελθόν φωτογραφία όπου σχηματίζει με τα χέρια του τον «αετό». 

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Η Τέχνη στα χρόνια της Αντίστασης

Στον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγώνα 1941 - 1944 δεν πήραν μέρος μόνον οι ένοπλοι και οι άλλοι αγωνιστές που πλαισίωναν τις αντιστασιακές οργανώσεις, αλλά και ο πνευματικός κόσμος της χώρας.
Λογοτέχνες, θεατρικοί συγγραφείς, συνθέτες, ηθοποιοί, ζωγράφοι, χαράκτες, δημοσιογράφοι.

 Εμπνεόμενοι από τον αγώνα για την ελευθερία και από τα ιδανικά της Αντίστασης,οι πνευματικοί άνθρωποι δημιούργησαν μια νέα λογοτεχνία, ένα νέο θεατρικό λόγο, μια νέα μουσική, επαναστατικά τραγούδια, νέες μορφές εικαστικών τεχνών.
Δημιούργησαν την αντιστασιακή Τέχνη που ξεσήκωνε το λαό κατά των κατακτητών και συγχρόνως απαθανάτιζε τους αγώνες και τις θυσίες του.
Η ελληνική αντιστασιακή Τέχνη πήρε τέτοια έκταση και δύναμη, που δε συναντάται σε καμία άλλη κατεχόμενη χώρα.
Η πολιτιστική έκρηξη, που άρχισε από τις πρώτες μέρες της Κατοχής και κορυφώθηκε το καλοκαίρι του 1944, υπήρξε ένα θαύμα που προοιωνιζόταν ένα λαμπρό μέλλον για το νεοελληνικό πολιτισμό. Δυστυχώς, όμως, η ιμπεριαλιστική επέμβαση, που με ραδιου…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…