Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΣΙΚΥΩΝΙΩΝ


 κλικ στην εικόνα
Κ. Δήμαρχε,
με χαρά σας ακούσαμε την Κυριακή 14/07/2013 στην συγκέντρωση της Β’ ΕΛΜΕ στη πλατεία Ελευθερίας που είχε σαν θέμα την ενημέρωση για τις απολύσεις των εκπαιδευτικών, να εκφράζετε με επαναστατική φρασεολογία τη διάθεσή σας για αγωνιστική αντίδραση απέναντι στο πολυνομοσχέδιο, μην έχοντας να περιμένετε όπως είπατε, τίποτα από τη κεντρική εξουσία.
Με ικανοποίηση σας ακούσαμε πάλι την επόμενη μέρα στη γενική συνέλευση των εργαζόμενων του δήμου, με θέμα το πολυνομοσχέδιο και τις απολύσεις των δημοτικών υπαλλήλων, να τοποθετείστε με την ίδια διάθεση και να κλείνετε την ομιλία σας με τρείς λέξεις αγώνα – αγώνα – αγώνα.
Περιμέναμε πως θα παραμένατε στην ίδια πολιτική στάση και το απόγευμα της ίδιας μέρας όταν θα συζητιόταν στο δημοτικό συμβούλιο, η αντίδραση του Δήμου απέναντι στον ίδιο νόμο, όπου θα έπρεπε να πάρετε και έμπρακτα θέση.
Προς έκπληξή μας όμως είσαστε απών από τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου.
Μια συνεδρίαση που αρκέστηκε με ψήφους 5 υπέρ έναντι 4 κατά να εγκρίνει ένα ψήφισμα (διαβαστε εδω) που και ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας θα το θεωρούσε τουλάχιστον ανεπαρκές.
Για να μην σταθούμε παραπάνω στην ενόχληση κάποιου δημοτικού συμβούλου από τα αισθήματα που εκφράζει ο Ελληνικός λαός απέναντι στον «επίσημο προσκεκλημένο υπουργό της Γερμανίας», όπως είπε.
Το ερώτημα είναι:
Συμφωνεί ο κ Δήμαρχος με το ψήφισμα του Δ.Σ. ή απουσία του έχει να κάνει με το περιεχόμενο του ψηφίσματος;
Νομίζω ότι οφείλει μια απάντηση απέναντι στους εργαζόμενους του δήμου, τους καθηγητές της Β΄ ΕΛΜΕ, τους πολίτες του Κιάτου.
ΚΙΑΤΟ 17/07/2013
ΚΟΥΡΟΥΜΑΛΗΣ ΣΠΥΡΟΣ

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Έτσι χάθηκε ο Καπετάν Πελοπίδας....

Πιτσιωτά:Ένα από τα δέκα ορεινά χωριά του Δήμου Αγίου Γεωργίου Τυμφρηστού του νομού Φθιώτιδος, χτισμένο σε μια ρεματιά, πλούσιο σε νερά,με τις βουνοπλαγιές κατάφυτες από βελανιδιές και έλατα.    Στα εξήντα σπίτια προπολεμικά κατοικούσαν 300 άτομα με 50 μαθητές στο Δημοτικό Σχολείο                                                                                                  Και να μια μέρα χτυπά η καμπάνα πιο ζωηρά. Έχομε πόλεμο, επιστράτευση.                                         Αρκετοί στρατεύσιμοι πολέμησαν στο Αλβανικό μέτωπο και όλοι γύρισαν πίσω στο χωριό. Έχουμε κατοχή. Μα στο χωριό μας μόνο μια φορά πέρασε ένας λόχος Ιταλών και μετά όταν φούντωσε το αντάρτικο είχαμε ελεύθερη Ελλάδα. Ο Άρης Βελουχιώτης μετά την πρώτη του εμφάνιση στις 7 Ιούνη 1942 στη Δομνίστα συνεχίζει τις εμφανίσεις του από χωριό σε χωριό σε όλη την περιτυμφρήστεια περιοχή.
Θυμάμαι τότε ένα απόγευμα που με το χτύπημα της καμπάνας μαζευτήκαμε στο προαύλιο του Σχολείου όπου μας μίλησε ο Άρης. “Είμαστε μ…

Σάββας Κωφίδης: «Στη μάχη με τα τέρατα του κρατικού μηχανισμού, με τα τέρατα του φασισμού βγήκα νικητής, δεν έγινα ο ίδιος τέρας»

Μια διαφορετική συνέντευξη, με έναν από τους σημαντικότερους πρώην διεθνείς ποδοσφαιριστές, ο οποίος έχει ριζωθεί στις ψυχές και στις καρδιές εγχώριων φιλάθλων, κι όχι μόνο…  Ο Σάββας Κωφίδης, μεταξύ άλλων, μιλά για την αγαπημένη του μεταλλική σκηνή, τον πολιτισμό,αλλά και για τα καλά και τα… άρρωστα του ποδοσφαίρου… Επιπρόσθετα, συνθέτει και… κατεβάζει «ενδεκάδες» στο πιο ονειρικό παιχνίδι… Όλοι στις θέσεις σας, αρχίζει το «ματς»! -Σάββα, είσαι διαχρονικά μία από τις πιο… βαριές φανέλες του ελληνικού ποδοσφαίρου. Σύμφωνα με την πολυετή και σπουδαία επαγγελματική σου πορεία / καριέρα, ως ποδοσφαιριστής και προπονητής, τι σε κάνει υπερήφανο και τι αντίστροφα σε απογοητεύει από το «βασιλιά» των σπορ, στη χώρα μας και παγκοσμίως; Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι, που προσφέρει έντονα συναισθήματα, τα οποία δύσκολα συναντάς σε άλλα αθλήματα. Η κοινωνικότητα και ο πολιτισμός που πηγάζει μέσα από το ποδόσφαιρο είναι πράγματα για τα οποία μπορεί να νοιώθω περήφανος, αλλά για τον μικροαστισμό κ…

Κωστουλάκης Κωνσταντίνος (Λευκός Αρκάδιος)

ΑΡΚΑΔΙΟΣ ΛΕΥΚΟΣ (1905-1983)
Ο Αρκάδιος Λευκός (πραγματικό όνομα Κωνσταντίνος Κωστουλάκης) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης.
Σπούδασε νομικά και εργάστηκε ως δικηγόρος και στη συνέχεια ως δημόσιος υπάλληλος σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη και τέλος στην Αθήνα, όπου έζησε ως το θάνατό του.
Την πρώτη επίσημη εμφάνισή του στη λογοτεχνία πραγματοποίησε το 1932 με τη δημοσίευση σε συνέχειες στο περιοδικό Νέα Εστία της νουβέλας "Σε πόλεμο με τον εαυτό μου", η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τους κριτικούς.
Ακολούθησε η έκδοση του μυθιστορήματος Κρίσις… στη Θεσσαλονίκη (1934) και τρία ακόμη μυθιστορήματα με μεγάλα χρονικά διαστήματα ανάμεσά τους, ως το 1971 οπότε τιμήθηκε με το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος για το έργο του "Συλλογή από μαχαίρια", βράβευση η οποία προκάλεσε την οργισμένη αντίδρασή του.

Στο χώρο των λογοτεχνικών περιοδικών της εποχής οι εμφανίσεις του Λευκού σπανίζουν - κάποιες δημοσ…